maandag 22 augustus 2016

Review: Vibravoid - Wake Up Before You Die (Stoned Karma Records, 2016) (Psychedelische Rock)

Vibravoid werd in 1990 te Düsseldorf, Duitsland, opgericht en bestaat uit: Christian Koch - zang en sologitaar, Frank Matenaar - drums en Dario Treese - orgel.
De band heeft zich muzikaal laten inspireren door o.a. (een vroege) Pink Floyd, Electric Prunes, Strawberry Alarm Clock en Spacemen 3 en talloze andere psychedelische progressieve rock bands.
Sinds 2000 heeft Vibravoid diverse LP's en CD's uitgebracht via verschillende labels, zoals: Triggerfish, Nasoni, Anzitisi Records, Krauted Mind Records, Herzberg Verlag en Sulatron.
Nadat ze begin 2013 hun eigen label Stoned Karma Records hebben opgericht, verschijnen daarop hun platen (onder andere "Psychedelic Blueprints - An Introspection Of The Years 2000-2013" en de 6 CD box "Loudness For The Masses"), maar ook staat de band met een nummer ("Nearby Shiras", een cover van Kalacakra) op de LP Head Music van het Fruits De Mer Records label en is in 2013 de 7" gekleurd vinyl single "Colour Your Mind", waarop 3 covers staan, uitgebracht via dat zelfde label uit Engeland, gevolgd in 2015 door de 7" gekleurd vinyl single "Steppin' Stone" , die eveneens 3 covers bevat en via Fruits De Mer verscheen.
De band stond op het "14th Dream Of Dr.Sardonicus" festival te Cardigan, Wales, dat van 5 tot 7 augustus plaats vond en georganiseerd werd door Fruits De Mer Records, waarbij één van de live nummers ongetwijfeld hun nieuwe 7" gekleurde vinyl single met klaphoes, "In-A-Gadda-Da-Vida", was, die 9 augustus 2016 in beperkte oplage via Fruits De Mer Records verschenen is.
De single, wordt 30 september 2016 gevolgd door hun nieuwe album "Wake Up Before You Die", dat op hun Stoned Karma Records in een beperkte oplage op LP en CD wordt uitgebracht, waarbij de CD uitvoering 4 extra live nummers bevat.

Het album begint met "Alphawave", een schitterende stevige uptempo mix van psychedelische rock en spacerock, waarin enkele prima tempowisselingen zitten en deze wordt gevolgd door de cover "Hole In My Shoe" (Traffic) en daarin hoor ik de band een geweldige uitvoering van dit nummer spelen en in deze psychedelische song  wordt de band bijgestaan door jazz zangeres Viola Road uit Italië.
Daarna krijg ik "Rheinflow" voorgeschoteld en dit is een fantastische psychedelische rock song, die dance invloeden bevat, waarbij stil zitten geen optie is (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie), waarna "Raga Baya" volgt, een uptempo instrumentaal psychedelisch nummer, dat eveneens zeer dansbaar is en daarin gebruikt de band de sitar en tabla .
Dan zet de band me "Steppin' Stone" voor, dat door Tommy Boyce en Bobby Hart voor The Monkees geschreven werd, die er een hit mee hadden en in hierin krijg ik een geweldige lekkere psychedelische uitvoering te horen, die gevolgd wordt door een heerlijke rustige psychedelische pop song, getiteld "Shadows Of Reflections".
In het titel nummer "Wake Up Before You Die" laat Vibravoid me genieten van een verrukkelijke psychedelische progressieve rock song, waarmee de band me, door het hypnotiserende ritme en het niet al te hoge tempo, in een lichte trance brengt en in de cover "Just Let Go" (The Seeds) krijg ik een geweldige mix van psychedelische rock en garagerock te horen, die swingt als een trein.
Vervolgens speelt de band "Rheinflow II", een lekker in het gehoor klinkende hypnotiserende krautrock song, "Betawave", een kort geproken stukje ruimtelijke muziek, dat nog geen minuut duurt en "When You Are Dead For One Second", een schitterend hypnotiserend psychedelisch nummer, waarin de band de sitar weer op uitstekende wijze gebruikt en de muziek van een swingend dansbaar ritme voorziet.
Dan volgen de live bonus nummers op de CD en daarvan is "Listen Can't You Hear?" de eerste en hierin hoor ik Vibravoid een swingende psychedelische song spelen, waarin het orgel een belangrijke rol vertolkt, waarna "Alphawave" volgt en dit is een lekkere uptempo psychedelische rock song.
Verder hoor ik "Rheinflow", een dansbare psychedelische rock song, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en "Ballspeaker", dat bijna 25 minuten duurt.
In dit nummer start de band in een heerlijk hypnotiserend ritme en hoor ik een fantastische progressieve rock song, die in een vrij experimenteel stuk rock verandert, waarin de bandleden ieder hun eigen weg lijken te zoeken, om vervolgens tegen het einde de draad weer op te pakken en af te sluiten met een swingend stuk progressieve psychedelische rock.

"Wake Up Before You Die" van Vibravoid is een geweldige plaat, die vol staat met heerlijke nummers, die het beluisteren meer dan waard zijn en ik kan elke liefhebber van zowel psychedelische rock als progressieve rock deze schijf van harte aanbevelen en zij, die besluiten de CD aan te schaffen, krijgen er een verrukkelijk toetje bij, in de vorm van de bonus nummers.




Review: 5-Ó-Matic's - Hydromatic (Eigen Beheer, 2015) (Rockabilly)

5-Ó-Matics is een rockabilly band uit Vlissingen, Nederland, die in de winter van 2013 werd opgericht en bestaat uit: Tony - zang en sologitaar, Enrico - slaggitaar en zang, Pete - staande bas en zang, Glenn - tenor, alt en bariton saxofoon en zang en Marcello - drums en zang.
Tony is een oude bekende in de rockabilly scene en speelde in de jaren 80 in The Bobo's, in de jaren 90 in The Swingtones en tevens van de jaren 90 tot 2013 in The 2-Tones en trad op in heel Europa.
Enrico speelde net als Tony in The 2-Tones, Marcello in The Swingtones en Pete in The Drainpipes (jaren 80) en The Sideburns (jaren 90), terwijl Glenn, de zoon van Tony en tevens het jongste lid, niet alleen saxofoon speelt, maar ook mondharmonica, staande bas en gitaar.
De band bracht begin februari 2015 hun debuut album "Hydromatic", die in de Avalanche Studio werd opgenomen en 10 nummers bevat, in eigen beheer zowel op CD als digitale download uit.

"Hydromatic", dat 5 eigen composities en 5 covers bevat, start met "Get Loud" en hierin hoor ik de band een heerlijke swingende jaren 50 rock & roll song spelen, waarin invloeden van swing jazz zitten, waarbij het tempo gemiddeld te noemen is en dit nummer wordt gevolgd door "Heartbreak Train", een lekker in het gehoor klinkende swingende rockabilly song, die aan zet tot dansen.
Daarna krijg ik "Jailbird Man" voorgeschoteld en ook daarin speelt de band zo'n swingende rockabilly song, waarbij stil zitten geen optie is en hierin zijn invloeden van Amerikaanse 50er jaren rockabilly bands hoorbaar (luister naar dit nummer via de youtube linl onder de recensie), terwijl de muziek tevens hedendaags klinkt, waarna er een onverwachte cover van een Jethro Tull song volgt, getiteld "Locomotive Breath" en deze rockabilly uitvoering, waarin licht country invloeden zitten, klinkt verfrissend en swingend.
Dan zet 5-Ó-Matic's me "Let The Music Play" voor en hoor ik een geweldige dansbare mix van swing jazz en rockabilly, gevolgd door het zeer swingende "This Is The Night", een vrij snelle rockabilly song.
In "Young Woman" maakt de band de mix van rockabilly en blues en krijg ik een blues gerelateerd song voorgezet en in "I'm Mad With You", laat de band me genieten van een mix van swing jazz gemixt en rockabilly.
Vervolgens speelt de band "The Icon Of The Rockabilly Band", waarin country invloeden de hoofdmoot vormen en de muziek me enigszins aan het nummer "The Cover Of the Rolling Stone" van Dr.Hook doet denken en in het laatste nummer, dat "Your Kiss" heet maakt de band opnieuw een mix van country en rockabilly, die swingt en aanzet tot dansen.

"Hydromatic" van 5-Ó-Matic's bevat 10 heerlijke swingende songs, waarvan ik van begin tot eind genoten heb en ik kan iedere liefhebber van rockabilly dit album dan ook van harte aanbevelen.




Review: Paul Martin - It Happened (Out-Sider Records, 2016) (Garagerock / Pop)

Singer-songwriter Paul Martin, uit New York, die eigenlijk Paul Myerberg heet, bracht in 1966-1967 enkele singles uit en nam in de Tower Sound Studios te Manhattan een hoop onuitgebrachte demo's op, waarvan er veel door het Distortions label verzameld werden om uitgebracht te worden.
Tijdens zijn opnamen in de Tower, ontmoette hij  Herb Ostrow, die zijn eerste single "It Happened" in het voorjaar van 1966 op het Impex label uit Philadelphia uitbracht.
In 1967 bracht Paul zijn volgende single "The Last Remains Of Our Love" / "The Fairy Princess" op zijn eigen Rodin label uit, maar het zou bijna 30 jaar duren voor zijn eerste album, een verzameling van de 2 singles plus studio demo's en proef persingen, via het Distortions Records label verscheen.
Het Out-Sider Records label heeft dit album, in een nieuwe hoes, geremastered en met foto's plus bijschriften, in 2016, zowel op CD als LP, opnieuw uitgebracht met toevoeging van 1 onuitgebracht nummer uit 1967, zodat er totaal 18 nummers te beluisteren zijn.

Het album start met "It Happened", waarin ik Paul in een gemiddeld tempo een heerlijke psychedelische garagerock song hoor spelen (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie), die gevolgd wordt door "It's A Long Time 'Til The End", een geweldige swingende mix van garagerock en psychedelische beat.
Daarna zet hij me "Echo" voor en hoor ik een lekker in het gehoor klinkende psychedelische garagerock song, waarna ik "I Have Got That Feelin'" hoor en dit is een prima melodische pop song, waar hij begeleid wordt door achtergrond zangeressen.
Ook "You Don't Seem To Understand" is een uitstekende uptempo pop song, waarin hij orkestrale begeleiding krijgt en deze wordt gevolgd door "Without Your Love", een vrij commercieel klinkende pop song, die eveneens dat achtergrond koortje bevat.
Dan schotelt Paul me "More Than Me" voor en krijg ik een prachtige vrij rustige pop song te horen, waarna ik "What Good Is Your Love" hoor en hierin speelt hij een erg mooie rustige melodische pop song, die gevolgd wordt door "This Is The End", een heerlijke pop song met begeleiding van strijkers en prima pianospel.
In "The Last Remains Of Our Love" schotelt Paul me een schitterende mix van garagerock, pop en psychedelische rock voor en in "You Were There" krijg ik een lekker klinkende swingende garagerock song te horen, waarin een aanstekelijk ritme zit.
Vervolgens zet hij me "All That's Left" voor en hoor ik een mix van garagerock en pop, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en "Yours Is The Life" is een vrij zoete rustige pop song.
Verder hoor ik "How Many Tears Must I Cry", een mooie rustige pop song, "I Want You", een prima pop song in de stijl van Neil Diamond, "The Girl Tomorrow Killed", een heerlijke aanstekelijke pop song, "The Fairy Prncess", een prachtige pop song, die met strijkers begeleid wordt en het onuitgebrachte "The Children", een uitstekende pop song, die diverse tempowisselingen bevat.

"It Happened" van Paul Martin bevat prima pop songs en enkele schitterende psychedelische garagerock songs, die het beluisteren meer dan waard zijn en ik kan iedere liefhebber van zestiger jaren muziek dan ook aanraden, deze schijf een s te gaan horen.




Review: Colour Haze - Live Vol.1 Europa Tournee 2015 (Elektrohasch, 2016) (Progressieve Stoner)

Colour Haze uit Munchen, Duitsland, werd in 1994 opgericht en bestond toen uit: Stefan Koglek - sologitaar en zang, Christian Wiesner - basgitaar en Tim Höfer - drums.
In deze formatie bleef de band tot 1997 actief en werd het gelimiteerde debuut album "Chopping Machine" in 1995 in een oplage van 1000 stuks gemaakt en op CD door David Records uitgebracht.
In 1997 kwam Felix Neuenhoff als zanger bij de band en aan het einde van dat jaar stopte Tim Höfer en Christian Wiesner werd in augustus 1998 vervangen door drummer Manfred Merwald, die samen met basgitarist Philipp Rasthofer, Stefan Koglek en Felix Neuenhoff de nieuwe Colour Haze vormde.
Dat zelfde jaar bracht de nieuwe band het album "Seven" in een zeer beperkte oplage van 50 stuks in 1998 via Self Burn Records uit.
In mei 1999 verliet Felix de band plotseling en gingen de anderen als trio verder, waarbij Stefan de zang weer voor zijn rekening nam en de band bestaat heden ten dage nog steeds in dezelfde samenstelling.
Van 1999 tot heden bracht de band de volgende CD's / LP's uit: "Periscope" (limited edition CD-R (100 stuks), Toaster Records, 1999), "CO2" (CD-R (100 stuks) Monsterzero-Records, LP (450 stuks), Homegrown Records, 2000), "Ewige Blumenkraft" (CD/2LP, MonsterZeroRecords, 2002), "Los Sounds De Krauts" (2LP, Nasoni Records, 2002/2CD, Elektrohasch Records, 2003), "Flowers" (Colour Haze)/"Forrest Of Illusion" (Hypnos 69) (limited edition 10" vinyl split EP, Eletrohasch Records, 2004), "Periscope" (re-release CD/LP, Elektrohasch Records, 2004), "Colour Haze" (CD/LP, Elektrohasch Records, 2005), "Tempel" (CD/LP, Elektrohasch Records, 2006), "All" (CD/2LP, Elektrohasch Records, 2008), "Burg Herzberg Festival - Live 18.07.2008" (2CD/2LP, Herzberg Verlag, 2009) en "She Said" (2CD/2LP, Elektrohasch Records, 2012).
Ook bracht de band enkele gelimiteerde 7" vinyl split singles uit, zoals "Reefer" uit 2001 met op kant A: Colour Haze - Reefer en op kant B: Color Cacas,  via het SwampRoomRecords uitgebracht en "Colour Haze Feat. Gas Gaint" uit 2004 (kant A: Colour Haze - Mountain, kant B: Gas Gaint - Mama Cool), via Elektrohasch Records, maar ook verschenen er nummers van de band op de verzamel CD's "A Tribute To Mr. Betonohr" ("Pulse") (Chillerlounge Records, 2002) en  "Sucking The Seventees" ("One Way Or Another") (Small Stone Records, 2007) plus het nummer "In Which The Mighty Silver Wing Leaves The Solar System, Starts Its Old Tremendous Metagrav Drive And Jumps Into Hyperspace", op de 2CD van Psychedelic Avengers (Fünfundvierzig, 2004).
De band trad in de loop der jaren op veel grote festivals op zoals onder andere: Burg Herzberg Open Air, Wutzrock Hamburg, Stoned From The Underground, Agimont-Stoner-Festival,Emissions from the Monolith, Orange Goblin, Boris, General Tso en Roadburn en trad op in Duitsland, België, Nederland en Oostenrijk, maar ook organiseert Stefan elk jaar de Duna Jam Concert week op Sardinië, Italië en is hij oprichter en eigenaar van het Elektrohasch Records label.
Het laatst verschenen album "To The Highest Gods We Know", waar de fans 3 jaar op hebben gewacht, is zowel op LP als op CD verschenen via het Elektrohasch label en deze heeft 12 augustus 2016 een opvolger, getiteld "Live Vol.1 Europa Tournee 2015".
Het album, dat als 2CD en als luxe 3LP (180 gram vinyl) met klaphoes in boekvorm, in een beperkte oplage van 2000 stuks, verschijnt, is het eerste in een serie van geplande live uitgaven en bevat 13 nummers (waaronder 1 bonus nummer), die in 2015 te Frankfurt, Würzburg, Berlijn, Keulen en Parijs werden opgenomen.

De 2CD start met "Periscope", waarin ik Colour Haze een lekker in het gehoor klinkend instrumentaal stonerrock nummer hoor spelen, dat een niet al te hoog tempo bevat en naadloos door loopt in "Moon", waarin het tempo iets omhoog gaat en de zang erbij komt, terwijl de muziek lichte funk invloeden heeft.
Daarna schotelt de band me "Überall"/"Call" voor en krijg ik een rustig startend instrumentaal nummer voorgezet, dat langzamerhand een stuk sneller wordt en swingt als een trein en dit wordt gevolgd door "She Said" en daarin laat de band me bijna 18 minuten lang genieten van een schitterend stonerrock nummer, dat langzaam begint en daarna verder wordt opgebouwd totdat er een zeer swingend hypnotisch stuk muziek ontstaat, waarin de band zelfs een korte drumsolo ingebouwd heeft.
Dan volgt "Aquamaria" en hoor ik een geweldig swingend nummer, dat diverse tempowisselingen bevat en een aanstekelijk ritme heeft, waarbij het moeilijk is, om niet in beweging te komen, waarna "To The Highest Gods We Know" volgt en ik een kort rustig nummer te horen krijg, dat over loopt in "Circles", een fantastische stonerrock song, die weer langzaam opgebouwd wordt en tot een climax gebracht.
Op CD 2 hoor ik Colour Haze beginnen met "Transformation", een heerlijk stevig swingend stonerrock nummer, dat enkele subtiele tempowisselingen bevat en verder gaat in "Grace", eveneens een stevig stukje stonerrock, dat halverwege even iets rustiger wordt, om vervolgens weer in een stevig swingend ritme gespeeld te worden.
In "Tempel" speelt de band ook nu weer een schitterend stonerrock nummer in een stevig ritme, dat swingt en in "Love", dat traag begint en langzaam iets meer snelheid krijgt, schotelt de band me een uitstekend melodisch stukje rock voor, waarin het tempo verder opgevoerd wordt, totdat de climax bereikt wordt .
Vervolgens krijg ik "Peace Brothers And Sisters" te horen, dat bijna 27 minuten duurt en hierin start de band opnieuw in een rustig tempo, dat voorzichtig opgevoerd wordt en ik een verrukkelijke stonerrock song te horen krijg, die invloeden van de jaren 70 rock bands bevat, maar tegelijkertijd ook eigentijds  klinkt en in het laatste nummer, een toegift, getiteld "Get It On", het bonus nummer laat de band me nogmaals genieten van een geweldige swingende stonerrock song, waar de energie van af spat, waardoor het onmogelijk is hierbij stil te blijven zitten.(luister naar een live uitvoering van dit nummer via de youtube link onder de recensie)

"Live Vol.1 Europa Tournee 2015" van Colour Haze is een schitterend album, waar ik van begin tot einde van genoten heb en dat ik iedere liefhebber van stonerrock van harte kan aanraden.




Review: The Re-Stoned - Reptiles Return (Clostridium Records, 2016) (Stonerrock / Progressieve Rock)

Componist, gitarist en multi-instrumentalist Ilya Lipkin begon zijn muzikale carrière in diverse lokale bands, waaronder de legendarische dark-folk act Neutral en het avant-garde trio Yarche-1000-Solnts, voordat hij in 2003 zijn eigen akoestische Neo-folk ensemble Waldsone vormde.
In 2008 richtte hij te Moskou, Rusland, de band The Re-Stoned op samen met basgitarist Vladimir Nikulin en drummer Andrei Pankratov, waarin de band een muzikale combinatie maakt van spacerock, blues, psychedelische rock en power rock met melodische muzieklijnen in zeventiger jaren stijl.
Hun debuut EP "Return To The Reptiles", die in de repetitieruimte van de band werd opgenomen, werd in 2009 uitgebracht via het R.A.I.G. label in een zeer beperkte hand genummerde oplage van 100 stuks met daarop 4 nummers, waarvan er 2 op de eerste volledige CD, "Revealed Gravitation" uit 2010, in een vernieuwde versie terecht kwamen, die eveneens via R.A.I.G. verscheen.
Ook de CD "Analog" uit 2011 kwam via dat zelfde label op de markt en hun volgende product, "Plasma" uit 2012, werd eveneens via dat label uitgebracht.
Op "Plasma" is er één en ander veranderd in de band, want Vladimir en Andrei spelen hierop niet meer mee en Ilya heeft daarom zelf de bas partijen ingespeeld, terwijl er diverse gast muzikanten aan meewerken en ook op "Re-Session V.2" uit 2013 is de band bezetting anders en speelt Ilya samen met Vasily Bartov - drums, Glenda Pescado - basgitaar en Pete Bingham - sologitaar.
Op het album "Totems", dat in 2014, precies een jaar na "Re-Session V.2" is uitgebracht, is de bezetting opnieuw anders.
Op "Totems", dat zowel op CD als in een gelimiteerde oplage van 400 stuks zwart en 100 stuks gekleurd vinyl (via het Headspin Records label) is verschenen, bestaat de band uit: Ilya Lipkin - sologitaar, basgitaar, sjamaan drum, mandola, mondharp en zang, Alexander Romanov - basgitaar, Vladimir Muchnov - drums, Evgeny (Rasputin) Tkachev - percussie en Nikolay (Mikola) Fedotov - didgeridoo, terwijl Kent Stump van de band Wo Fat in 1 nummer sologitaar speelt als gast muzikant.
Het nieuwe album "Reptiles Return" is via het Clostridium Records label uitgebracht en bevat 10 nummers (8 plus 2 bonus nummers), waarvan de eerste 4 nummers eerder op hun debuut EP "Return To The Reptiles" verschenen en er 2 van de 4 tevens op het album "Revealed Gravitation" in een andere uitvoering voorkomen.

Het album start met een nieuwe en langere uitvoering van "Return", waarin ik de band een uitstekend stevig progressief stonerrock nummer hoor spelen, dat diverse prima tempowisselingen bevat en gevolgd wordt door "Run", een lekker in het gehoor klinkend stonerrock nummer, waarin enkele tempowisselingen zitten en dat halverwege het nummer meer snelheid krijgt.
Daarna hoor ik "The Mountain Giant" en hierin laat de band me een fantastisch swingend stoner nummer horen, waarna "Sleeping World" volgt en ik een schitterend rustig melodisch progressief rock nummer voorgezet krijg.
Dan krijg ik "Winter Witchcraft" te horen en ook dit is zo'n verrukkelijk rustig melodisch progressief rock nummer, waarna The Re-Stoned me "Walnut Talks" voorschotelt en me opnieuw laat genieten van een heerlijk rustig melodisch nummer.
In "Flying Clouds" krijg ik een geweldig swingend melodisch progressief rock nummer te horen, dat een licht hypnotiserend ritme en ruimtelijke invloeden bevat (luister naar dit nummer via de soundcloud link onder de recensie) en in "Roots Pattern" zet de band me ook nu weer een prachtig rustig melodisch nummer voor.
Het eerste van de 2 bonus nummers heet "Sharp Fire On The Hill" en daarin laat de band me een lekker stevig stonerrock nummer voor, dat in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en swingt, waarna "Forgive Me, Lizard" volgt en de band me volkomen overrompeld en ik Ilya solo een bluesrock nummer op zijn gitaar hoor spelen.

"Reptiles Return" van The Re-Stoned is een lekker in het gehoor klinkend album, waar ik van begin tot eind van heb mogen genieten en ik kan iedere liefhebber van progressieve rock en stonerrock dan ook aanraden, deze schijf eens te gaan beluisteren.




maandag 15 augustus 2016

Review: The Excitements - Breaking The Rules (Penniman Records, 2016) (Rhythm & Blues / Soul)

The Excitements werd begin februari 2010 te Barcelona, Spanje, opgericht en bestaat uit: Koko-Jean Davis (die uit Mozambiek afkomstig is) - zang, Albert Greenlight - sologitaar, Adrià Gual - slaggitaar, Daniel Segura - basgitaar, Nicolás Rodriguez-Jauregui - bariton saxofoon, Jordi Blanch - tenor saxofoon en Jose Luis Garrido - drums.
De band heeft zich muzikaal laten inspireren door soul en rhythm & blues van de jaren 50 en 60 uit Memphis, Detroit en New Orleans en bands en muzikanten  zoals onder andere: Ike & Tina Turner, Etta James en Wilson Pickett.
Hun debuut single "You'd Better Stop" / "From Now On" werd in 2009 door het Penniman Records label uitgebracht, waarna via dat label ook de singles "Wait A Minute" / "Right Now" (2012),"Keep It To Yourself" / "Give It Back" (2013), "Ha, Ha, Ha" / "I Need You Baby" (2013), "Don't You Dare Tell Her" / "I'm Gonna Make You Eat Those Words" (2014) en "The Mojo Train" / "I'll Be Waiting" (2016) verschenen.
Tevens maakte de band in 2011 hun debuut album "The Excitements", die in 2013 gevolgd werd door "Sometimes Too Much Ain´t Enough" en in 2016 door "Breaking The Rules", die allemaal door geproduceerd werden door Mike Mariconda en via Penniman Records verschenen.
The Excitements speelden op diverse festivals zoals: Paleo Festival (Zwitzerland), Garorock (Frankrijk), Shambala Fest (Engeland) en Couleur Cafe (België), MaMA Festival (Parijs, Frankrijk), Eurosonic Noorderslag festival (Groningen, Nederland), Cognac Blues Fest (Frankrijk), San Sebastian’s Jazzaldia Festival (Spanje), BAM – La Mercé Festival (Barcelona, Spanje), Beat Festival (Italië), Stompin’ Festival (Finland), Hangar Rockin (Zwitzerland), Actual (Logroño, Spanje), Euroyeye (Gijón, Spanje), Purple Weekend (León, Spanje), terwijl de band ook enkele keren in de Royal Albert Hall en O2 te London, Engeland en in het club circuit van de meeste Europese landen optrad.

Het album "Breaking The Rules", dat 12 nummers bevat, start met de single "The Mojo Train", waarin ik een heerlijke swingende soul song te horen krijg, die in een niet al te hoog tempo wordt gespeeld (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie) en gevolgd wordt door "Fire", een snelle rhythm & blues song, die swingt als een trein en de energie bevat van een nummer van Ike & Tina Turner.
Daarna schotelt de band me "Wild Dog" voor en daarin krijg ik een uitstekende swingende uptempo soul song te horen, die de sfeer van de jaren 60 terug brengt, waarna "Take It Back" volgt en ook in dit nummer voert de band me terug in de tijd door een uitstekende dansbare mix van soul en rhythm & blues te spelen.
Dan krijg ik "Breaking The Rule" voorgeschoteld en dit is een lekkere in het gehoor klinkende schuifelaar, waarin de muziek me aan die van Otis Redding doet denken en deze wordt gevolgd door "Everything Is Better Since You've Gone", een fantastische swingende uptempo rhythm & blues song, waarbij stil zitten geen optie is.
In "Chicken Pickin'" swingt de band verder en hoor ik een geweldig snel instrumentaal rhythm & blues nummer voorgezet, waar de enegie vanaf spat en in "Four Loves" laat The Excitements me een zeer dansbare mix van rhythm & blues en soul horen.
Vervolgens speelt de band een heerlijke zestiger jaren gerelateerde soul song, getiteld "Hold On Together", gevolgd door "Did I Let You Down", een lekker swingende rhythm & blues song, die een aanstekelijk dansbaar ritme bevat.
Verder hoor ik "Back To Memphis", waarin de muziek opnieuw swingt als een trein en uptempo gespeeld wordt in een mix van rock & roll en rhythm & blues en in het laatste nummer, dat "I Want More" heet, speelt de band ook nu weer een schitterende dansbare mix van soul en rhythm & blues.

"Breaking The Rules" van The Excitements bevat 12 fantastische nummers, waarin de band hun energie volledig naar me heeft weten over te brengen en ik door de blazerssectie totaal omver geblazen ben en ik kan iedere liefhebber van soul en rhythm & blues dit meesterwerkje dan ook voor de volle 100% aanraden.




Review: Kuba Kapsa Ensemble - Vantdraught 4 (Denovali Records, 2016) (Avant Garde / Modern Klassiek)

Kuba Kapsa is een Poolse componist en pianist, die van 2006 tot 2014 leider was van het avant garde jazz combo Contemporary Noise Sextet en tevens is hij componist van film en theater stukken.
Zijn laatste wapenfeit is een verfijnde serie projecten moderne klassieke muziek, die de gemeenschappelijke titel "Vantdraught" draagt.
Het eerste deel van de "Vantdraught" serie, dat door het Denovali Records label in februari 2015 zowel op CD als op LP en digitaal is uitgebracht, heet "Vantdraught 10 • Vol. 1" en bevat 10 klassieke instrumenten (4 violen, 2 altviolen, 1 cello, 1 vibrafoon, 1 marimba en 1 piano.
Het tweede deel van de serie heet "Vantdraught 4", waarin hij de muziek schreef voor een kwartet (viool, klarinet/basklarinet, trombone en piano) en verscheen in juni 2016 eveneens op CD, LP en digitaal via het Denovali Records label.

"Vantdraught 4" bevat 6 stukken, waarvan "Vantdraught 4 No.1" het eerste is en daarin hoor ik het Kuba Kapsa Ensemble een rustig modern klassiek stuk avant garde spelen, dat diverse subtiele tempowisselingen bevat en waarin ook improvisatie en het thema film een grote rol blijken te spelen.
Daarna krijg ik "Vantdraught 4 No.2" voorgeschoteld en hierin laat het Kuba Kapsa Ensemble me genieten van een heerlijk melodisch avant garde nummer met wisselende tempo's en klassieke invloeden en ""Vantdraught 4 No.3", het volgende nummer, bevat de rustige muziek een vrij zware en trieste ondertoon, mede door het gebruik van de viool in combinatie met de piano.
Dan hoor ik "Vantdraught 4 No.4", een schitterend stuk modern klassiek, dat ook nu weer wisselende tempo's bevat en bij tijd en wijle lichtelijk bombastisch klinkt, waarna "Vantdraught 4 No.5" volgt en ik een uitstekend afwisselend stuk muziek te horen krijg, waarin Kuba Kapsa een unieke melodische combinatie weet te maken van klassiek, film, improvisatie, avant garde en minimal music.(luister naar dit nummer via de soundcloud link onder de recensie)
In het laatste nummer, dat "Vantdraught 4 No.6" heet, krijg ik opnieuw zo'n verrukkelijk stuk muziek voorgezet, dat enkele prima tempowisselingen bevat en bestaat uit een mix van modern klassiek en avant garde, waarbij het ritme licht hypnotiserend klinkt.

"Vantdraught 4" van Kuba Kapsa Ensemble is een fantastische plaat, waar ik van begin tot eind van genoten heb en ik kan dit meesterwerk dan ook aanbevelen aan een ieder, die van avant garde en modern klassiek houdt.