zondag 15 april 2018

Review: Nathan Hall & The Sinister Locals - Effigies + Mute Effigies Soundtracks (Pegasus Promotions/The Hip Replacement, 2018) (Psychedelische Pop)

Op 27 november 2017 verscheen het eerste solo album "Effigies" van de uit Cardiff, Wales, afkomstige Nathan Hall (Soft Hearted Scientists) - zang, akoestische gitaar, sologitaar, keyboards, piano, geluid effecten en bellen, waarop 12 nummers staan, via Pegasus Promotions en The Hip Replacement.
Op 6 april 2018 verscheen dit album nogmaals, maar dan met de instrunmentale uitvoeringen van de nummers, onder de naam "Mute Effigies Soundtracks" via Pegasus Promotions en The Hip Replacement en vermeldenswaardig is, dat dit album een extra nummer bevat en in eerste instantie alleen voor vrienden, de bandleden en hun familie bestemd was.
The Sinister Locals, die Nathan Hall - zang, sologitaar, keyboards, effecten en elektronica op deze albums bijstaan, zijn: Michael Bailey - basgitaar, Frank Naughton - drums, piano, elektronica, arrangementen voor orkest en effecten en Spencer Segelow - drums(4 nummers).

Het album "Effigies" start met "Everybody's Burning Effigies" en daarin speelt de band een schitterende psychedelische pop song, die een aanstekelijk ritme heeft en in de jaren 60 gemaakt had kunnen zijn (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie) en deze wordt gevolgd door "Song For The Flowers", eveneens een prachtige jaren 60 gerelateerde psychedelische pop song, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt, waarna de band me "Plant Your Flag" voorschotelt en ik een heerlijke pop song te horen krijg, die een hoog meedein gehalte heeft.
In "The Sighing Song" zet de band me een verrukkelijk rustig licht psychedelische nummer voor en in "The Unholy Ghost" krijg ik een lekker in het gehoor klinkende opgewekte pop song te horen, die diverse tempowisselingen heeft en in "Stained Glass Girl" laat Nathan Hall & The Sinister Locals me genieten van een vrolijk klinkende song, die subtiele tempowisselingen bevat en psychedelische invloeden heeft.
Daarna hoor ik "Spider Skin", een fantastische psychedelische pop song met een opgewekt ritme, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en swingt en deze wordt gevolgd door "Like A Setting Sun", een geweldige swingende aanstekelijke song, waarbij stil blijven zitten niet aan de orde is.
Dan volgt "Catacombs Of Camden Town", een uitstekende, vrij rustige, pop song met enkele subtiele tempowisselingen, die gevolgd wordt door "Your Name In Flames", een mooie rustige pop song, die psychedelische invloeden heeft.
Vervolgens hoor ik "We'll Go Walking (Please Don't Let Us Lose The Things That Make Us Who We Are)" en hierin speelt de band opnieuw zo'n aanstekelijke psychedelische pop song, die een hoog meezing gehalte heeft en in "Theme From 'The Hammond Pavilion'" krijg ik een kort stukje blaas muziek voorgezet.

Het eerste nummer van "Mute Effigies Soundtracks" heet "Everybody's Burning Effigies (Instrumental Version)" en daarin hoor ik de band een prachtige, licht psychedelisch nummer spelen, dat enkele tempowisselingen heeft en een aangenaam dansbaar ritme bevat, waarna "Song For The Flowers (Instrumental Version)" volgt en de band een uitstekend, vrij rustig, nummer ten gehore brengt en dit nummer wordt gevolgd door "Plant Your Flag (Instrumental Version)", waarin de band een heerlijk swingend nummer spelen, dat een aanstekelijk dansbaar ritme heeft.
Daarna schotelt Nathan Hall & The Sinister Locals me "The Sighing Song" voor en krijg ik een mooi rustig nummer te horen, dat gevolgd wordt door "The Unholy Ghost (Instrumental Version)" en hierin hoor ik de band een vrolijk swingend nummer spelen, dat enkele tempowisselingen heeft en licht psychedelische invloeden bevat, waarna "Stained Glass Girl (Instrumental Version)" volgt en ik een schitterend licht psychedelische uitvoering van dit nummer voorgezet krijg.
In "Spider Skin (Instrumental Version)" laat de band me genieten van een vrolijk klinkend licht psychedelisch nummer, dat swingt en in "Like A Setting Sun (Instrumental Version)" krijg ik een lekker in het gehoor klinkend nummer te horen, dat een dansbaar ritme heeft en in "Catacombs Of Camden Town (Instrumental Version)" zet Nathan Hall & The Sinister Locals me een prima rustig nummer voor, dat enkele subtiele tempowisselingen heeft.
Dan hoor ik "Your Name In Flames (Instrumental Version)", waarin de band een schitterend rustig nummer speelt, dat lichte psychedelische invloeden heeft en gevolgd wordt door "We'll Go Walking (Please Don't Let Us Lose The Things That Make Us Who We Are) (Instrumental Version)", een geweldig licht psychedelisch nummer, dat een aanstekelijk ritme bevat, waarbij stil zitten niet aan de orde is.
Vervolgens schotelt de band me "Theme From 'The Hammond Pavilion'" voor en hoor ik een kort stukje blaas muziek en het laatste nummer "Song For The Flowers (Vocal Extract)" verrast de band me op een fantastisch stukje close harmony zang, dat a-capella gezongen wordt.

"Effigies" + "Mute Effigies Soundtracks" van Nathan Hall & The Sinister Locals zijn 2 uitstekende albums, die schitterende muziek bevatten en hoewel mijn voorkeur naar de gezongen versies uit gaat, is ook het instrumentale niet te versmaden en ik kan beide dus van harte aanbevelen, aan een ieder, die van psychedelische pop houdt.

* De muziek van deze band/artiest is ook regelmatig te beluisteren op maandagavond tussen 20.00 en 22.00 uur (Europese tijd) in het radio programma Carry's Music Machine via www.osuradio.nl





Review: Us And Them - On Shipless Ocean (Mega Dodo Records, 2018) (Folk)

Us And Them is een Zweeds folk duo, dat bestaat uit: Britt Rönnholm - zang en Anders Hakanson - gitaar en synthesizer.
Het duo maakte in 2008 hun debuut met de CD “Based on a True Story”, die via het eigen Withdrawn Recordings label verscheen en vooraf gegaan werd door de EP's "Canning Oak" (2006), "Seagulls" (2006) en "Man O' Sand To Girl O'Sea" (2006), die eveneens via dit label werden uitgebracht.
Vervolgens bracht het Fruits De Mer label in 2009 de vinyl EP "Julia Dream Of All The Pretty Horses" uit, waarmee het duo lovende kritieken oogstte van Mojo en Record Collector, gevolgd in 2011 door de EP "Summerisle" (Fruits De Mer) en in 2012 bracht het Ritual Echo Records de EP "Walk Light" uit, waarna in 2014 de EP "By The Time It Gets Dark" (Fruits De Mer) verscheen.
Het Mega Dodo Records label bracht 23 oktober 2015 het album "Summer Green And Autumn Brown" op zowel 180 gram zwart vinyl uit in een beperkte oplage van 250 stuks, plus als CD digipack, maar ook verscheen er een gelimiteerde oplage van 100 stuks als 4CD, inclusief de 3 CD EP's, die via Fruits De Mer werden uitgebracht en was alleen maar via de Mega Dodo's Bandcamp pagina te koop, dus niet in de winkels.
Op 12 december 2016 is de 10" EP "Fading With The Dwindling Sun" op gekleurd vinyl via het Fruits De Mer Records label verschenen en deze bevat 5 songs, die Sandy Denny (Fairport Convention) zong, waarvan er 3 door haar geschreven zijn, plus 1 van Richard Thompson en een traditionele.
Vervolgens verscheen 20 januari 2017 hun volgende single, getiteld "When I Was Walking" via het Mega Dodo Records, in een beperkte oplage van 150 stuks op groen vinyl, die alleen bestemd was voor Mega Dodo Singles Club leden en 150 stuks op zwart vinyl voor alle andere liefhebbers.
Op 20 april 2018 verschijnt hun 7" vinyl single "From The Corner Of My Eye" / "The Iron Maiden" via Mega Dodo Records en bevat 2 digitale bonus downloads nummers "When Life Begins" en "All The Madman", waarop Astor Wolfe - zang, Dag Strömberg - dwarsfluit en Erik Håkansson - drums meespelen en deze wordt in een, met de hand genummerde, beperkte oplage van 250 stuks uitgebracht en op 15 juni 2018 verschijnt het tweede album van de band, getiteld "On Shipless Ocean" in een beperkte oplage op 180 gram licht blauw-groen zeekleurig vinyl en tevens als CD en digitale download via Mega Dodo Records.

Het album, dat 11 nummers bevat, begint met "The Trees And The Sky Above", waarin de band me een fantastische rustige folk song voorschotelt, waar ze patent op lijkt te hebben en dit nummer wordt gevolgd door de A-Kant van de single "From The Corner Of My Eye", een schitterende rustige folk song, die melodisch klinkt en prachtige samenzang bevat (luister naar dit nummer via de soundcloud link onder de recensie), waarna "A New LIfe" volgt en ik opnieuw zo'n prachtige folk song te horen krijg, die in een traag tempo gespeeld wordt.
In "Lady Rachel" zet de band me een verrukkelijke rustige licht psychedelische folk song voor en in "Changes And Choices" speelt Us And Them een nogmaals een mooie rustige melodische folk song.
Daarna hoor ik "People Like Us", een geweldige melodische folk song, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en aanzet tot dansen en gevolgd wordt door "Time", een afwisselende song, die in een niet al te hoog tempo gespeeld wordt.
Verder hoor ik "Extract From The 17th Of November", een kort eentonig instrumentaal nummer, dat ruimtelijke psychedelische invloeden heeft en licht hypnotiserend klinkt, waarna de band "Tail" ten gehore brengt en hierin krijg ik een fantastische song voorgeschoteld, die lichte psychedelische invloeden bevat en in een rustig tempo gespeeld wordt.
Als toegift verrast de band me op 2 nummers, die niet op de hoes vermeld staan en de eerste daarvan is "She's Not Me" en ook in dit nummer speelt Us And Them een mooie melodische song, waar heerlijke samenzang zit en in het laatste nummer, "We Are Not Alone" zet de band me nogmaals zo'n song voor.

"On Shipless Ocean" van Us And Them is een schitterende plaat met prachtige rustige folk songs, die een genot voor het oor zijn en ik kan deze schijf dan ook sterk aanraden aan hen, die van dit genre houden.

* De muziek van deze band/artiest is ook regelmatig te beluisteren op maandagavond tussen 20.00 en 22.00 uur (Europese tijd) in het radio programma Carry's Music Machine via www.osuradio.nl





Review: Tir Na NÓg - Hall Of Mirrors (Friends Of The Fish Records, 2018) (Folk) 12 mei 2018

De band Tír Na Nóg (land van eeuwige jeugd) ontstond in 1969 te Dublin, Ierland, toen het duo Sonny Condell - gitaar en Leo O'Kelly - gitaar ging samen spelen.
Na enige tijd samen gespeeld te hebben ging het duo de studio in om diverse eigen songs plus enkele covers van onder andere Donovan, Bob Dylan, Leonard Cohen en Simon And Garfunkel, als hun demo op te nemen.
Ook speelden ze deze nummers live, maar het zou tot 1999 duren voordat deze te horen waren via de CD "In The Morning".
In mei 1970 kwamen Sonny en Leo in Londen terecht, waar ze bij een vriendin onderdak vonden en een opname technicus vonden, die hen gratis gebruik liet maken van de West End jingle studio om een nieuwe demo op te nemen.
Ze gingen met hun nieuwe demo naar Island Records, maar die weigerde de band een contract, waarna ze bij het Chrysalis label meer succes hadden.
Chrysalis bood ze, na het zien van het duo (imago speelde ook een grote rol) en beluisteren van hun muziek, onmiddellijk een contract aan.
Tír Na Nóg begon in folk clubs in Londen op te treden, waar ze al snel een gedegen reputatie op bouwden, terwijl Chrysalis grotere concerten  rond Groot Brittannië en in het buitenland voor ze organiseerde.
In oktober dat jaar speelden ze in the Royal Albert Hall met Jethro Tull, als deel van een Britse en Europese tournee en ook verscheen dat jaar hun debuut single "I'm Happy To Be (On This Mountain)" / "Let My Love Grow" via het Chryslais label, die in de onderste regionen van de hitparade terecht kwam.
Het duo speelde in de jaren er na onder andere met Richard and Linda Thompson, Supertramp, Jasper Carrott, Procul Harum, The Who, The Velvet Underground, Hawkwind, Elton John, Roxy Music, T.Rex en Cat Stevens, om er maar enkelen te noemen.
Vervolgens verscheen het nummer "Our Love Will Not Decay" op de 2LP "El Pea", die via Island Records verscheen met daarop verder nog Jethro Tull, Nick Drake, Traffic, Emerson, Lake & Palmer, The Incredible String Band, Cat Stevens, Fairport Connvention en anderen.
Enkele maanden later bracht Chrysalis het eerste album van Tír Na Nóg met gelijknamige titel uit, die in de Livingstone Studios te Barnet was opgenomen en geproduceerd was door de legendarische folk producer Bill Leader.
Melody Maker was zo verrukt door de muziek van de band, dat ze het tot album van de maand bombardeerden, waarna diverse radio stations hen uitnodigden.
Daaronder waren optredens bij John Peel en Alan Freeman, maar ook bij Bob Harris en Kid Jensen.
Sonny en Leo gingen opnieuw de studios in om nieuw materiaal op te nemen en deze keer deden ze dat in de Morgan Studios te Willesden, waar ze Paul McCartney tegen het lijf liepen, die in dezelfde studio's bezig was met de opnamen van een Wings LP en ook Cat Stevens, waar ze recentelijk mee hadden getoerd, was daar bezig zijn album "Catch Bull at Four" op te nemen.
Het duo nam hun LP "A Tear and a Smile" op, die in 1972 uitgebracht werd, met behulp van Larry Steele en Barry De Souza, die de aanvullende instrumenten bespeelden en in 1972 verschenen ook de singles "Bluebottle Stew" / "Come and See the Show" en "The Lady I Love" / "Heidi".
Hun derde album "Strong in the Sun", die door Procul Harum organist Matthew Fisher was geproduceerd, verscheen in 1973, evenals hun volgende single "Strong in the Sun" / "The Mountain and I".
Het was de bedoeling dat Paul McCartney hun nieuwe single "Spotlight", waarop Mike Giles drums speelde, zou gaan producen, maar deze werd nooit uitgebracht.
Nadat hun label Chrysalis de band in 1974 onverschillig behandelde, keerden Sonny en Leo terug naar Ierland, waar ieder zijn eigen weg ging en de band dus ophield te bestaan.
In 1985 werd de band opnieuw opgericht en kwam de single "Love Is Like a Violin" / "Daisy Lady" via hun eigen Tír Na Nóg label uit.
Daarna verschenen de live albums "Hibernian" (2000) een live optreden te Birmingham uit 1995, "Spotlight" (2001) met nummers van de originele John Peel radio sessies uit 1972/1973 en "Live at Sirius" (2010) opgenomen in de Sirius Arts Centre in Cobh te Cork, maar ook verscheen de dubbel LP "A Tear and a Smile" / "Strong in the Sun" in 2004 op de markt.
Het Fruits De Mer label bracht op 31 mei 2014 de 7" EP "I Have Known Love" in een gelimiteerde oplage op gekleurd vinyl op de markt en deze wordt 7 september 2015 gevolgd door de 7" single "Ricochet" / "Tir na nOg (Live)", die in een beperkte oplage gekleurd vinyl verschijnt en een uitvouwbare poster bevat, waarbij nog opgemerkt kan worden, dat er geen CD's en/of downloads van de single gemaakt zullen worden, op enkele promo's na.
Ook de LP "The Dark Dance", die op 24 mei 2015 in The Half Moon, te Putney, Engeland, tijdens het "Games For May" festival van Mega Dodo Records en Fruits De Mer records door de band gelanceerd werd, is in 2015 door het Fruits De Mer Records label op vinyl uitgebracht.
Van de opnamen, die in 2015 tijdens het optreden in The Half Moon gemaakt zijn, verscheen 6 juni 2016 het album "Live At The Half Moon" via het Mega Dodo Records label en deze werd in een beperkte oplage als 2LP van 250 stuks op groen vinyl geperst, die alleen via de website www.megadodo.co.uk te verkrijgen was, maar ook werden er van de 2LP 250 stuks op 180 gram zwart vinyl uitgebracht.
Tevens verscheen het album op CD en als download en daarop zijn 10 nummers te beluisteren, terwijl er op de 2LP slechts 9 nummers staan.
Op 12 mei 2018 speelt de band in de King Arthur Club te Glastonbury, om de tiende verjaardag van Fruits De Mer Records te vieren en ter gelegheid daarvan heeft de band de 7" single "Columbine" / "Hall Of Fame" opgenomen, die tijdens het optreden verkocht wordt en deze verschijnt in een zeer beperkte oplage van 90 stuks.

Een in een Schotse folk club opgenomen live versie van het nummer "Columbine", dat via Audio Archives Records verscheen werd door de 16 jarige Tarquin Bolton
vertolkt en Leo kwam er achter dat de tekst van dit nummer uit een oud verloren fatasie verhaal kwam, dat "Lud-In-The-Mist" heet en geschreven werd door Hope Mirrlees, die dit werkje in 1926 publiceerde.
In de uitvoering van Tir Na NÓg hoor ik de band een heerlijke aanstekelijke folk song spelen, die in een niet al te hoog tempo ten gehore gebracht wordt en prima dansbaar is en "Hall Of Mirrors", dat oorspronkelijk door Sweeney's Men in 1969 werd uitgebracht, is een vrij rustige folk song, die een enigszins trieste ondertoon heeft.

"Hall Of Mirrors" van Tir Na NÓg is een prima single, die zeker bij liefhebbers van folk in de smaak zal vallen en ik kan hen dan ook aanraden, deze schijf eens te gaan beluisteren.(Sorry! nog geen video beschikbaar)

* De muziek van deze band/artiest is ook regelmatig te beluisteren op maandagavond tussen 20.00 en 22.00 uur (Europese tijd) in het radio programma Carry's Music Machine via www.osuradio.nl





Review: The Ugly Kings - Darkness Is My Home (Kozmik Artifactz Records, 2018) (Bluesrock)

The Ugly Kings werd in 2011 te Melbourne, Australië, opgericht en bestaat uit: Rusty - zang, Cristos - sologitaar, Nick - basgitaar en Andy - drums.
De band liet zich muzikaal beïnvloeden door onder andere: The Doors, Led Zeppelin, BB King, Black Sabbath, Muddy Waters, The Black Keys en Arctic Monkeys.
Hun debuut album "Of Sins" verscheen op 13 november 2015 op CD en in een beperkte oplage op 180 gram blauw vinyl + 5 art prints, in een beperkte oplage op zwart vinyl + 5 art prints en op donker rood marmer kleurig vinyl.
Op 16 juni 2017 werd hun 7" vinyl single "Promised Land" in een beperkte oplage op donker rood marmer kleurig vinyl uitgebracht en tevens is de single op zwart vinyl samen met de CD "Of Sins" als bundel verkrijgbaar.
13 April 2018 verschijnt het album "Darkness Is My Home" van de band in een beperkte, met de hand genummerde oplage op zowel wit, zwart en marmmer rood gekleurd vinyl van 100 stuks en tevens als bundel van LP, T-shirt + 7" single "Promised Land" als Deluxe editie via Kozmik Artifactz Records.

Het album, dat 9 nummers bevat, begint met "Promised Land" en daarin hoor ik de band in een mooi en rustig tempo starten, om na korte tijd het nummer iets meer snelheid mee te geven en er diverse tempowisselingen in te bouwen (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie) en dit nummer wordt gevolgd door "Black Widow", een lekker in het gehoor klinkende rock song, die in een niet al te hoog tempo gespeeld wordt, een eentonig drums ritme heeft en tegen het einde van het nummer heftiger wordt.
Dan volgt "Raging Bull", een swingende rock song, die diverse tempowisselingen heeft en een aanstekelijk ritme bevat en gevolgd wordt door "Killing Time", een uitstekende rock song, die eveneens een heerlijk aanstekelijk ritme heeft, waarbij het moeilijk is stil te blijven zitten.
In "Love Enemy" schotelt The Ugly Kings me een schitterende song voor, die in een vrij rustig tempo gespeeld wordt en een licht hypnotiserend ritme bevat en in "You & Me" krijg ik een opnieuw een vrij rustige rock song te horen, die enkele subtiele tempowisselingen heeft.
Daarna zet de band me "Lazarus" voor en ook dit nummer wordt in een niet al te hoog tempo gespeeld en "Little Birdy Told Me" is een geweldige swingende song, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en diverse tempowisselingen bevat.
Het laatste nummer "The Fire" is tevens het langste en hierin laat de band me genieten van een heerlijke bluesrock song, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt.

"Darkness Is My Home" van The Ugly Kings is een prima album, dat naar mijn mening wel iets meer variatie had mogen hebben, maar desondanks toch schitterende rock songs bevat, waardoor liefhebbers van dit genre dit album zeker op waarde zullen weten te schatten.

* De muziek van deze band/artiest is ook regelmatig te beluisteren op maandagavond tussen 20.00 en 22.00 uur (Europese tijd) in het radio programma Carry's Music Machine via www.osuradio.nl





Review: The Magic City Trio - Amerikana Arkana (Kailua Recordings, 2018) (Country Pop)

The Magic City Trio is een Britse band uit Londen, die bestaat uit: Frank Sweeney - sologitaar, zang en viool, Annie Holder - gitaar, zang en harp, Adi Staempfli - basgitaar en zang en Charlotte Burke - drums en percussie.
Op 20 april 2018 verschijnt hun debuut album "Amerikana Arkana" via het Kailua Recording label op CD en als deluxe editie in een beperkte oplage op LP + CD + een 16 pagina's tellend boekje, nadat de band eerder een EP had uitgebracht.
De band wordt op het album bijgestaan door: Johnny Butten - banjo en verder door: Eddie Dunlap - pedal steel gitaar, DJ Magic85 - trompet, ZuzieFrigvik - fuzz gitaar, Jon Hunter - trompet, Jonathan Holder - piano en mellotron, Richard Hylton - percussie, Ruth Holder - zang en Peter Forde - zang.

Het album, dat 10 nummers bevat, start met "Black Dog Following Me", waarin ik een lekker in het gehoor klinkende orkestrale poprock song te horen krijg, die een aanstekelijk dansbaar ritme heeft (luister naar dit nummer via de amazingtunes link onder de recensie) en gevolgd wordt door "Cousins' War", een heerlijke swingende mix van country en pop, die in een opgewekt uptempo gespeeld wordt en daarbij is stil zitten geen optie.
Daarna volgt "Trav'ler", eveneens een uitstekende swingende uptempo song, waarbij het onmogelijk is stil te blijven zitten en deze heeft invloeden van Americana en wordt gevolgd door "Dust Of Mars", een mooie pop song, die in een gemiddeld tempo wordt gespeeld, western invloeden heeft en gewoon lekker klinkt
In "Goodbye My Friend" speelt The Magic City Trio een country song in de stijl van hun Amerikaanse voorbeelden en daarin maakt de band ook gebruik van de Hawaii gitaar en in "Oliver Curtis Perry Part 1"schotelt de band me een geweldige swingende hill-billy song voor, waarbij ik opnieuw in beweging kom.
Dan volgt "22", een prima uptempo country song, die me aan de muziek van Johnny Cash en June Carter doet denken, waarna de band me "Down In The Willow Garden" voorzet en ik een mooie rustige country song te horen krijg.
Vervolgens schotelt de band me "A Prayer For Hope And Happy Times" voor, een schitterende country song, waarbij ik het idee krijg naar een song van Johnny Cash te luisteren en deze wordt gevolgd door "Sun Comes Shining Through", een opgewekt klinkende swingende jaren 50 gerelateerde song met country invloeden.

"Amerikana Arkana" van The Magic City Trio staat vol swingende muziek en is een uitstekend debuut van deze band, waardoor ik deze schijf iedere liefhebber van country kan aanraden.

* De muziek van deze band/artiest is ook regelmatig te beluisteren op maandagavond tussen 20.00 en 22.00 uur (Europese tijd) in het radio programma Carry's Music Machine via www.osuradio.nl





maandag 9 april 2018

Review: The Cavemen - Nuke Earth (Slovenly Records, 2018) (Punk)

The Cavemen werd in 2012 te Auckland, Nieuw Zeeland, opgericht en bestaat uit: Paul Caveman - zang, Jack Caveman - sologitaar en zang, Nick Caveman - basgitaar en Jake Caveman - drums.
De band liet zich muzikaal beïnvloeden door onder andere: The Stooges, Elvis Presley, The Cramps, Buddy Holly, Sonics, Gun Club, Captain Beefheart, Link Wray, Motorhead, Dale Hawkins Dead Moon, 13Th Floor Elevators en Little Richard.
De band bracht hun debuut op 30 april 2013 middels 2 digitale download nummers uit ("Swamp Thing" en "Juvenile Delinquent"), waarna het digitale download nummer "At The Pub" op 2 februari 2014 volgde.
Vervolgens verschenen: "Juvenile Delinquent" (7" single, 27 maart 2014), "Reich?/?Ghoul" (7" single, 12 augustus 2015), "The Cavemen" (LP op doorzichtig vinyl, tevens op groen vinyl en als digitaal album, 16 november 2015), "To High To Die" (digitaal download nummer, 30 augustus 2016), "I Hope They Drop The Bomb On Me" (digitaal download nummer, 5 oktober 2016), "Born To Hate" (LP op goudkleurig vinyl, tevens op CD en als digitale download, 2 december 2016) en "The Cavemen (her uitgave van het eerste album op 180 gram bloedrood vinyl + 2 bonus nummers en tevens als CD inclusief 2 bonus nummers, als cassette inclusief download code en als digitale download.
Op 6 april 2018 verscheen hun derde album "Nuke Earth" via het Slovenly Records label in een beperkte oplage van 100 stuks op groen vinyl inclusief digitale download en inlegvel, als zwart vinyl uitgave, als CD digipack en als digitale download.

Het album, dat 13 nummer bevat, start met "Lust For Evil", waarin ik een korte heftige punk song te horen krijg, die in een hoog tempo mijn gehoorgang binnen gespeeld wordt en swingt, om gevolgd te worden door "Criminal Love", eveneens een korte swingende punkrock song, die met de snelheid van het licht ten gehore gebracht wordt en invloeden uit eind jaren 70 bevat.
Daarna gaat de band verder met het maken van uptempo rock en krijg ik "Janey" voorgezet, waarin ik een geweldige zeventiger jaren gerelateerde rock song te horen krijg, die swingt en dansbaar is (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie) en gevolgd wordt door "Batshit Crazy", een fantastische korte snelle punkrock song, waarmee de band me opnieuw terug voert naar eind jaren 70.
In "Chernobyl Baby" laat The Cavemen me nogmaals genieten van zo'n korte song, waarin de muziek me lichtelijk aan die van The Ramones doet denken en in "Day Weekend" krijg ik weer een heftige rock song voorgezet, waarna "The Night Jimmy Savile Died" volgt en de band een heerlijk nummer in de stijl van de muziek van Stiff Little Fingers speelt.
Dan schotelt de band me "Concrete Town" voor en hoor ik weer zo'n schitterende zeventiger jaren punkrock song, die met hoge snelheid gespeeld wordt, om vervolgens met dezelfde snelheid te vervolgen in "Don't Wanna Hang", waarin ik een fantastische rock song voorgezet krijg.
Vervolgens speelt de band "Gimme Beer Or Gimme Death", een uitstekende recht toe recht aan rock song, die gevolgd wordt door "Elvis Is Alive", dat opnieuw een heftige swingende punkrock song is, die in een hoog tempo gespeeld wordt.
Verder hoor ik "Thug", een swingende mix van een powerrock en punkrock song, waarin het tempo gemiddeld te noemen is en "Speaking In Tongues", een lekkere rock song, die met hoge snelheid gespeeld wordt.

"Nuke Earth" van The Cavemen bevat 13 fantastische korte swingende punkrock songs, die met hoge snelheid gespeeld worden en sterke invloeden van eind jaren 70 hebben en ik kan ieder liefhebber van dit genre deze schijf dan ook van harte aanbevelen.

* De muziek van deze band/artiest is ook regelmatig te beluisteren op maandagavond tussen 20.00 en 22.00 uur (Europese tijd) in het radio programma Carry's Music Machine via  www.osuradio.nl





Review: Greenbeard - Lödaröböl (Kozmik Artifactz Records, 2018) (Stoner)

Greenbeard werd in 2014 te Austin, Texas, Amerika, opgericht en bestaat uit: Chance Parker - zang en sologitaar, Jeff Klein - basgitaar en Jeff Klein - drums.
Hun debuut album met gelijknamige totel verscheen enkele maaden later, op 11 november 2014 in een zeer beperkte oplage van 100 stuks op CD en tevens als digitale download, op 10 juli 2015 gevolgd door het album "Stoned At The Throne", dat zowel op 180 gram zwart vinyl in een oplage van 150 stuks en 100 stuks bloedrood vinyl verscheen en tevens in een beperkte oplage van 100 stuks op CD en in een beperkte oplage als cassette en als digitale download.
Op 28 april 2018 verschijnt het album "Lödaröböl", waarop 6 nummers staan, via het Kozmik Artifactz Records label in een beperkte oplage.

Het album start met "Swing", waarin de band een lekkere stevige rock song ten gehore brengt, die enkele prima tempowisselingen bevat en in een gemiddeld tempo gespeeld wordt, om halverwege in een rustiger tempo over te gaan en lichtelijk psychedelisch te worden (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie), waarna "Lanesplitter" volgt en ik een heerlijke, vrij rustige rock song voorgeschoteld krijg, die een aanstekelijke mix van stoner en progressieve bluesrock is en halverwege iets meer vaart krijgt.
Daarna speelt Greenbeard "Young Concussion" en daarin krijg ik een uitstekende swingende uptempo rock song te horen, waarbij het moeilijk om niet in beweging te komen en deze wordt gevolgd door "Battleweed", een schitterende rustige rock song, die een melodisch ritme heeft, invloeden uit de hardrock bevat en halverwege een stuk sneller wordt, om na enkele minuten terug te keren naar het rustige tempo.
In "Love Has Passed By Me" zet de band me een geweldige swingende song voor, die een aanstekelijk ritme heeft en dansbaar is en in "Wyrm" laat de band me genieten van een fantastische stonerrock song, die invloeden van Colour Haze en progressieve bluesrock bevat, enkele tempowisselingen heeft en bij tijd en wijle swingt als een trein.

"Lödaröböl" van Greenbeard bevat 6 verrukkelijke nummers, waar ik van begin tot einde van genoten heb en ik kan deze schijf dan ook ten zeerste aanraden aan een ieder, die van stoner, hardrock en rock in het algemeen houdt.

* De muziek van deze band/artiest is ook regelmatig te beluisteren op maandagavond tussen 20.00 en 22.00 uur (Europese tijd) in het radio programma Carry's Music Machine via www.osuradio.nl