maandag 16 oktober 2017

Review: Majnun - Meditation Overdrive (Open Your Eyes Productions, 2017) (Gitaar Rock)

Majnun, die sologitarist en tekstschrijver van de Belgische band Cosmic Trip Machine was, heeft een solo album uitgebracht, dat Meditation Overdrive heet en via het Open Your Eyes label is uitgebracht.
Daarbij kreeg hij hulp van ex-Cosmic Trip Machine collega's Will Z. - basgitaar en Sammy Goldstein - drums, terwijl Majnun (Manuel Buschgens) - sologitaar, keyboards, bosgeluiden, stemmen van buiten en kettingen voor zijn rekening neemt.

Het album, dat 6 juni 2017 werd uitgebracht, start met "Monolith Of Knowledge" waarin Majnun iets meer dan 5 minuten allerlei gitaar klanken uit zijn sologitaar weet te halen, al dan niet in combinatie met het keyboards, waarna "Ostinato Della Paura" volgt en daarin gaat hij verder met het maken van zijn gitaar rock, die hier en daar melodisch klinkt.
Daarna zet hij me "Dall'Inferno al Purgatorio" voor en brengt hij een heerlijk stukje gitaarspel ten gehore, dat diverse tempowisselingen heeft en gevolgd wordt door "The Ancient Ones" een fantastisch zwaar klinkend stoner nummer, dat met medewerking van Will en Sammy gespeeld wordt.(luister naar dit nummer via de bandcamp link onder de recensie)
Dan schotelt hij me "Prelude To Ecstasy" voor en hoor ik een uitstekend kort stuk melodisch gitaarspel, waarna hij "Miles Under The Black Sun" speelt en ik een zwaar ritmisch stoner nummer te horen krijg, dat halverwege verandert en over gaat in een gitaar solo, om na enkele minuten opnieuw te veranderen en ik een uitstekend stuk melodische rock te horen krijg, waar ook Sammy en Will hun aandeel in leveren.
In "Invenzione della follia" laat Majnun me opnieuw horen, hoe goed hij met zijn gitaar overweg kan en speelt hij een lekker in het gehoor klinkend progressief stuk muziek, dat enkele prima tempowisselingen bevat en gevolgd wordt door "Elegy To The Old World", een mooi rustig melodisch nummer en daarin maakt hij mix van keyboards en gitaar.
Vervolgens zet hij me "Dome Of Sounds" voor en hoor ik hem weer een mix maken van, soms vrij heftig, gitaarspel, dat in combinatie met het keyboards voor een uitstekend geheel zorgt en dit nummer wordt gevolgd door "Old Book Of The Law", een fantastisch stukje hardrock, dat met medewerking van ex-Cosmic Trip Machine leden Will en Sammy ten gehore gebracht wordt.
Verder hoor ik "Les vierges de la lune", een mooi rustig progressief rock nummer, dat Majnun op het keyboards begint, om na enkele minuten over te gaan op gitaar en tegen het eind terug te keren naar het keyboards en "Traces From The Ancient Law" is weer een vrij heftig stukje gitaarrock.
Het laatste nummer heet "Return To The Primal Magma" en daarin zet hij me opnieuw een gitaarrock nummer voor, waarin een korte solo zit en tevens subtiel keyboardsspel bevat.

"Meditation Overdrive" van Majnun bevat 13 stukken op gitaar, waarin hij verschillende stijlen van zijn muziek laat horen, al dan niet met medewerking van Will en Sammy en zij, die van gitaarrock houden, zullen deze schijf zeker op waarde weten te schatten.





Review: Mighty Bombs - Not Of This Earth (Cashbah Records, 2017) (Powerrock / Punk)

Mighty Bombs werd op 1 november 2015 te Geneve, Zwitserland opgericht en bestaat uit: Onne Wan - zang en sologitaar, Lucy Cat - basgitaar en Max - drums.
De band bracht op 5 mei 2017 hun debuut EP "Not Of This Earth", die in mei 2016 in de Cube Studio door Yann Morel en Sébastien Descamps werd opgenomen, als digitale download uit.
Tevens bracht Cashbah Records de EP, waarop 5 nummers staan, als CD uit in een beperkte oplage van 1000 stuks en op 12" vinyl, waarbij er 300 stuks op doorzichtig blauw vinyl werden geperst en 200 stuks op ondoorzichtig blauw vinyl.

De EP start met "Run And Go", waarin ik een lekkere uptempo rock song voorgeschoteld krijg, die swingt als een trein en een eentonig drums ritme bevat.
Daarna hoor ik "Shake It All", een vrij snelle rock song, waarbij stil zitten niet mogelijk is en deze heeft enkele subtiele tempowisselingen, waarna "Full Of Shit" volgt en Mighty Bombs me een mix van punk en power pop voorzet, die in een hoog tempo gespeeld wordt.
Dan krijg ik het op single verschenen "Bubu Island" voorgezet en hierin laat de band me genieten van een schitterende uptempo punk song, die in de stijl van de punk bands uit eind jaren 70 wordt gespeeld.(luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie)
Het laatste nummer heet "Something To Say" en deze fantastische punkrock song wordt eveneens in een hoog tempo ten gehore gebracht.

"Not Of This Earth" van Mighty Bombs is een geweldige EP, waarmee de band me van begin tot einde heeft weten te boeien en ik deeze schijf dan ook van harte aanbevelen aan een ieder, die van punkrock oude stijl en powerrock houdt.

* De muziek van deze band/artiest is ook regelmatig te beluisteren op maandagavond tussen 20.00 en 22.00 uur (Europese tijd) in het radio programma Carry's Music Machine via www.osuradio.nl





Review: Son Of Ohm - Astronaut (Eigen Beheer / Neu Harmony, 2017) (Elektronisch / Krautrock)

Leonardo "Soundweaver" Wijma is een Nederlandse muzikant/producer, die sinds 2003, jaarlijks, hoofdzakelijk digitale albums op de markt brengt en in zijn studio produceerde hij reeds meer dan 25 albums, variërend van elektronische muziek (dance, kosmische muziek, elektro) tot psychedelisch (spacerock, krautrock) en van mantra's tot dichtkunst.
Zijn muzikale invloeden zijn onder andere: Pierre Henry, Kid Baltan, Tangerine Dream, Klaus Schulze, Jean-Michel Jarre, Kitaro, Vangelis, Tomita, Bo Hansson, ELP, Cream, Hendrix, Spirit, Moody Blues, Incredible String Band, Caravan, Camel, Gong, Steve Hillage, Pink Floyd, Ash Ra Tempel, Beatles, Sun Dial, Zappa, Brainticket,  Hawkwind, Classical Indian music, Aphrodite´s Child, Eno, Aes Dana, Crosby, Stills & Nash, Bowie, Kraftwerk, Kula Shaker, Led Zeppelin, Mike   Oldfield, Massive Attack, Witthüser & Westrupp en vele anderen.
Al jong leerde hij elektronisch orgel spelen en toen hij 16 jaar was, kreeg hij zijn eerste synthesizer, waarna hij na zijn twintigste ook eigen composities begon te maken en toen hij 26 was, leerde hij elektrische gitaar spelen.
Daarna begon hij nummers te schrijven en had reeds diverse synthesizers, orgels en effecten apparaten, die hij samen gekoppeld had in een kleine huis studio.
De komst van de computer opende nieuwe deuren voor Leonardo en van 1999 tot 2003 werkte hij erg gedreven en maakte veel nummers, waarbij hij het gevoel kreeg, dat het mogelijk was kwalitatief hoogstaande muziek te maken.
Tot 2003 bracht hij "All that is Energy" (EP), "Window" (EP), "Spiritworld 1,2 & 3" (elektronische muziek/dance) uit en in 2003 verscheen zijn eerste officiële album, getiteld "Origine" (elektronische muziek), gevolgd in dat zelfde jaar door de EP "Sadja".
Daarna volgden: "Soundweaver" (psychedelische elektronische muziek, 2003, 2004, 2005), "Dharma" (elektronische muziek, 2004), "Singing Electronic Devices" (elektronische muziek, EP, 2005), "Turn on, Tune in, Drop out" (spacerock, psychedelische muziek, 2005, remix 2007, unreleased) "Samsara" (2005), "Electronic Reality" (elektronische muziek, 2005), "Collective Memory Generator" (synthesizer, 2006), "Temple" (krautrock, 2007), "Open" (psychedelische elektronische muziek, 2007), "The Turning Point" (psychedelische elektronische muziek, 2007), "Sabda" (elektronische muziek, 2008), "Elements" (elektronische muziek, 2008), "The Fascinating Vibes of Electronic Waves" (elektronische muziek, 2009), "Voor Een Dag Van Morgen" (2009) (geproduceerd voor H.C. Feiler, 2005-2009), "Quantum Generation" (elektronische muziek, 2010), "Imagine" (ambient en dance, 2010), "Magical Extension" (psychedelische muziek, 2011, niet uitgebracht), "Inner Space Dimension" (psychedelische elektronische muziek, 2011), "Músarrindill" (2011, CD met Egbert Hovenkamp II), "InSpiratie" (2011, met Egbert Hovenkamp II, onuitgebracht), "Waar Het Stroomt" (2011 met zang, Nederlandse gedichten door Leoweyn, onuitgebracht), "Drones" (ambient, krautrock, 2012), "Chants According To..." (vedische mantra's, 2012, met G.N. Rao, niet uitgebracht), "AARDE" (2012, CD met Egbert Hovenkamp II), "Mantra Electronique" (elektronische muziek, 2013), "A Drop In The Ocean" (Boedhistische mantra's, 2013, CD met Lhamo Dukpa van Bhutan), "Gurumaya" (onder de naam Astral Son) (psychedelische muziek/krautrock, 2014, Vinyl/download) en "Silver Moon", eveneens als Astral Son (2015, Vinyl/download).
Onder de naam Son Of Ohm is zijn album "Syrinx", uit 2015, waarop 6 nummers te beluisteren zijn, in eigen beheer via Bandcamp verschenen en ook zijn album "Astronaut", dat 28 september 2017 via bandcamp verscheen, is weer in eigen beheer uitgebracht en tevens wordt het binnenkort als CD-R via Neu Harmony uitgegeven.
Ook maakte hij, net als bij vorige uitgaven, het prachtige hoes ontwerp weer zelf.

"Astronaut", dat 6 vrij lange nummers, inclusief een bonus nummer bevat, start met "The Brain Connection" en daarin hoor ik Son Of Ohm een schitterend, vrij zwaar, dreigend, ruimtelijk klinkend elektronisch nummer spelen, dat een licht hypnotiserend ritme heeft en halverwege verandert in een luchtiger stuk spacerock, dat in een niet al te hoog tempo gespeeld wordt.
Daarna schotelt hij me "Floating" voor en krijg ik een fantastisch dansbaar hypnotiserende krautrock te horen, waarmee hij me in een liche trance brengt (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie) en dit wordt gevolgd door "Intermission", een lekker in het gehoor klinkend krautrock nummer, waarin een terugkerend ritme voor een licht hypnotiserend effect zorgt en invloeden van Klaus Schulze hoorbaar zijn.
In "Time Machine" gaat Son Of Ohm verder met het maken van zijn verrukkelijke krautrock en krijg ik opnieuw een heerlijk licht hypnotiserend nummer voorgezet, waarbij stil zitten geen optie is en in "Spaceman" laat hij me nogmaals genieten van zo'n geweldig stuk hypnotiserende krautrock.
Het bonus nummer heet "Hypnosis" en daarin krijg ik een mix van elektronische psychedelische muziek en Oosterse invloeden te horen, die in een vrij rustig tempo gespeeld wordt.

Son Of Ohm heeft me met "Astronaut" van begin tot einde in de ban van zijn fantastische elektronische muziek weten te houden en ik kan dit album dan ook ten zeerste aanraden aan hen, die van ruimtelijke muziek en krautrock houden.

* De muziek van deze band/artiest is ook regelmatig te beluisteren op maandagavond tussen 20.00 en 22.00 uur (Europese tijd) in het radio programma Carry's Music Machine via www.osuradio.nl





Review: The Granite Shore - Suspended Second (Occultation Records, 2017) (Pop)

The Granite Shore is een Britse band uit Exeter, Devon en bestaat uit: Nick Halliwell - zang, sologitaar en keyboards, Steve Perrin - sologitaar en zang, Phil Wilson - akoestische gitaar, Arash Torabi - basgitaar, John Howard - piano en zang en Ian Henderson - drums.
Hun eerste single "Tomorrow Morning, 3 A.M." verscheen begin 2009, gevolgd door "Flood Of Fortune" die 6 juni 2010 zowel als 7" single als digitale download werd uitgebracht, waarna op 11 mei 2015 hun debuut album "Once More From The Top", zowel op CD, LP (zeer beperkte oplage op 180 gram vinyl) en als digitale download werd uitgebracht en deze werd op 12 maart 2017 gevolgd door de 10" single, tevens digitale download "Tomorrow Morning, 3 A.M.".
Op 13 oktober 2017 verschijnt hun tweede album "Suspended Second", dat door Occultation Records en Fishrider Records zowel als digitale download, als CD en als op LP (180 gram vinyl) en in beperkte oplage als Deluxe 2LP, waarvan 1 LP de mono mix en 1 de stereo mix bevat, is uitgebracht.

Het album, dat 9 nummers bevat, begint met "So It Begins", waarin de band een schitterende melodische pop song ten gehore brengt, die enkele subtiele tempowisselingen heeft en gevolgd wordt door "Outside, Looking In", een heerlijke aanstekelijke pop song, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt, waaar diverse tempowisselingen zitten.(luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie)
Daarna zet de band me "Buyer Beware" voor en hoor ik een vrolijk klinkende uptempo song, die een hoog mee dein gehalte heeft, waarna "There's Always One" volgt en ik een fantastische swingende uptempo song voorgeschoteld krijg.
Dan hoor ik "Someone Else", een geweldige rustige song, waarin de muziek in een film gebruikt had kunnen worden.
Kant B start met "Where Does The Sadness Come From?", waarin ik een lekker in het gehoor klinkende dansbare pop song voorgezet krijg, die gevolgd wordt door "I Suppose So", een uitstekende song met diverse tempowisselingen en een aangenaam swingend ritme.
In "The Performance Of A Lifetime" zet The Granite Shore me een verrukkelijke vrij triest klinkende song voor, die in een vrij rustig tempo gespeeld wordt en in "Commodities" hoor ik opnieuw zo'n mooie rustige song.

"Suspended Second" van The Granite Shore bevat 9 prachtige songs, waar ik van begin tot einde van genoten heb en die ik dus elke liefhebber van de betere pop kan aanraden.   

* De muziek van deze band/artiest is ook regelmatig te beluisteren op maandagavond tussen 20.00 en 22.00 uur (Europese tijd) in het radio programma Carry's Music Machine via www.osuradio.nl





maandag 9 oktober 2017

Review: Buffalo Killers - Alive And Well In Ohio (Alive Natural Sound, 2017) (Psychedelische Pop / Countryrock)

Buffalo Killers werd in 2006 te Cincinnati, Ohio, opgericht en bestaat uit: Andrew Gabbard - sologitaar en zang, Zachary Gabbard - basgitaar en zang, Sven Kahns - sologitaar en lap steelgitaar en Joseph Sebaali - drums.
De band toerde in de loop der jaren onder andere met The Black Crowes, North Mississippi All Stars en The Black Keys en werkte samen met Chris Robinson, die hun uitnodigde een serie optredens te doen voor The Black Crowes.
Albums die via Alive Natural Sound verschenen zijn: "Buffalo Killers" (2006), "Let It Ride" (2008), "3" (2011), "Dig. Sow. Love. Grow." (2012), "Ohio Grass" (2013) en "Fireball Of sulk" (2014) en "Heavy Reverie" (2014) werd door het  Sun Pedal Recordings label uitgebracht.
"Alive And Well In Ohio", het achtste album van de band, dat in hun Howler Hills Farm analoge studio opgenomen werd, verscheen 20 september 2017 op CD en via de mail order van Alive Natural Sound in een zeer beperkte oplage op starburst vinyl.

Het album, dat 13 nummers (inclusief bonus nummer) bevat, start met "Death Magic Cookie" en daarin brengt de band een heerlijke psychedelische pop song ten gehore, die in een niet al te hoog tempo gespeeld wordt en prima samenzang heeft, waarna "What A Waste" volgt en ik een lekker in het gehoor klinkende licht psychedelische pop song voorgeschoteld krijg, die een eentonig drums ritme heeft.
Daarna zet de band me de single "Parachute" voor en daarin laat de band me opnieuw genieten van een uitstekende rock song, die een afwisselend ritme bevat (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie) en gevolgd wordt door "Eastern Tiger", een mooie rustige song, die invloeden van de jaren 60 muziek heeft en lichte Beatles invloeden kent.
In "Need A-Changin'" krijg ik een prima mix van power pop en stonerrock te horen, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en een licht hypnotiserend ritme heeft en in "Evil Thoughts" laat de band me een luchtige pop song horen, die een dansbaar ritme heeft.
Dan laat Buffalo Killers me genieten van een schitterende poprock song, die in een niet al te hoog tempo gespeeld wordt en zang bevat, die enigszins op die van John Lennon lijkt en "Outta This Hotel" heet, waarna "Rad Day" volgt en hierin speelt de band een aanstekelijke mix van country en pop, die een hoog mee dein gehalte heeft.
Vervolgens hoor ik "Appelhead Creek", eveneens een mix van pop en country en invloeden van The Rolling Stones, "Stuck Inside The Realm Of Man", een stevige fantastische rock song, die licht psychedelisch en tevens progressief klinkt en in een gemiddeld tempo gespeeld wordt.
Verder staan "On Out", een heerlijke swingende pop song, waar enkele prima tempowisselingen in zitten en "Black Hair", een verrukkelijke licht psychedelische pop song op de LP.
Als laatste hoor ik het bonus nummer "So Close In Your Mind", dat niet op de LP staat en ook niet als digitale download verkrijgbaar is en in dit nummer krijg ik opnieuw een geweldige aanstekelijke pop song voorgeschoteld, waarbij de zang zo nu en dan overeenkomsten vertoont met die van John Lennon.

"Alive And Well In Ohio" van Buffalo Killers is een heerlijke plaat om te beluisteren en ik kan liefhebbers van licht psychedelische en de betere pop, deze schijf dan ook van harte aanbevelen.

* De muziek van deze band/artiest is ook regelmatig te beluisteren op maandagavond tussen 20.00 en 22.00 uur (Europese tijd) in het radio programma Carry's Music Machine via www.osuradio.nl




Review : Enfant - Ellipsism (R.A.I.G. Records, 2017) (Progressieve Rock)

Enfant werd in 2008 te La Paz, Bolivia, als trio opgericht en de huidige formatie bestaat uit: Jose Auza - zang, sologitaar, keyboards, basgitaar, drums, percussie en elektronica, Bernardo Paz - sologitaar, Christian Aillon - sologitaar en zang, Luis Aranda - zang en percussie, Alvaro Lenz - keyboards en synthesizer, Diego Ponce - basgitaar en Enrique Poppe - drums.
De band maakte in eigen beheer 3 digitale download albums: "Filium Ex Machina" (april 2012), "Ellipsism" (juli 2015) en "00" (juni 2017).
Hun tweede album "Ellipsism", waarop gastmuzikanten Alfonso Ugarte en Verónica Pérez mee spelen, is door het Russische R.A.I.G. Records label op 10 september 2017 voor het eerst als CD uitgave verschenen en tevens als digitale download.

Het album, waarop 7 nummers met vrouwen namen staan, begint met "Edvarda" en hierin hoor ik de band een schitterende rustige song starten, die na enkele minuten plotseling van tempo en ritme verandert en de band over gaat in het maken van een heerlijk heftig stuk progressieve rock, dat lichtelijk experimenteel klinkt.(luister naar dit nummer via de soundcloud link onder de recensie)
Ook "Gretchen" begint mooi en rustig, om halverwege iets meer vaart en invloeden uit folk te krijgen, om dan te veranderen in een enigszins triest klinkend stuk muziek, dat gevolgd wordt door "Cristina" een heftige rock song met hardrock en experimentele invloeden, die iets over de helft van de song verandert in een meer symfonisch geheel.
Dan krijg ik "Camila" voorgezet, dat reeds aan het eind van "Cristina" werd begonnen en daarin start de band opnieuw rustig, om vervolgens in een heftig ritme en sneller tempo verder te gaan, waarna halverwege de muziek verandert in een experimenteel stukje, dat kort daarna over gaat in een prachtige rustige song.
In "Maria", dat eveneens rustig begint, herhaalt de band de ingeslagen weg en verandert de muziek na enkele minuten van tempo en ritme en laat Enfant me weer een experimenteel stuk horen, dat tevens melodische invloeden heeft.
Vervolgens hoor ik "Leonara", een experimenteel nummer, dat gemixt met jazz wordt en ook Spaanse invloeden heeft en halverwege verandert in een prachtig rustig instrumentaal stukje gitaarspel en in "Victoria" krijg ik opnieuw een vrij heftige mix van hardrock, experimentele rock en progressieve rock voorgeschoteld en deze wordt in een hoog tempo gespeeld.

"Ellipsism" van Enfant is een niet alledaags stukje muziek, dat voor iedereen toegankelijk is, maar zij, die er notie van nemen, zullen er zeker van weten te genieten en ik kan liefhebbers van progressieve rock, jazz en experimentele muziek dan ook aanraden, deze schijf eens te gaan beluisteren.

* De muziek van deze band/artiest is ook regelmatig te beluisteren op maandagavond tussen 20.00 en 22.00 uur (Europese tijd) in het radio programma Carry's Music Machine via www.osuradio.nl




Review: King Crimson - Heroes EP (Inner Knot Records, 2017) (Progressieve Rock)

De Britse band King Crimson werd begin 1969 opgericht nadat Giles, Giles & Fripp uit elkaar was gegaan en wordt als één van de eerste progressieve rock bands beschouwd, terwijl de naam van de band afgeleid werd van een al gereed zijnde compositie, namelijk "In The Court Of The Crimson King".
De eerste formatie bestond uit: Robert Fripp - sologitaar, Ian McDonald - zang, dwarsfluit, mellotron en saxofoon, Michael Giles - drums, Greg Lake - zang en basgitaar en Peter Sinfield - teksten en lichtshow.
De band deed op 9 april 1969 hun eerste optreden en brak, na hun optreden als voorprogramma van The Rolling Stones in Hyde Park op 5 juli 1969, waarbij meer dan 250.000 mensen aanwezig waren, door.
Kort na het uitbrengen van hun succesvolle debuut album "In The Court Of The Crimson King" stapten McDonald en Giles uit de band uit en maakten het album "McDonald & Giles", terwijl ook Greg Lake aankondigde na het voltooien van het volgende album ("In The Wake Of Poseidon", 1970) uit de band te stappen om met Keith Emersonte gaan samenwerken (E.L.& P.).
Fripp stelde daarna een nieuwe band samen, die bestond uit: Robert Fripp, Pete Sinfield, Gordon Haskell - basgitaar en zang, Mel Collins - dwarsfluit en saxofoon en Andy McCulloch - drums.
Aan het derde album "Lizard", dat eind 1970 werd opgenomen, werkten ook Keith Tippett - piano en Jon Anderson - zang als gastmuzikanten mee.
Nadat de band in januari 1972 uit elkaar was gegaan, werd King Crimson in een nieuwe samenstelling in juli van dat jaar opnieuw opgericht en bestond toen uit: Robert Fripp, Bill Bruford - drums, John Wetton - zang en basgitaar, David Cross - viool en keyboards en Jaime Muir - percussie, terwijl de teksten aangeleverd werden door Pichard Palmer - James.
In deze formatie zou de band, zonder Muir, die in 1973 vertrok, 3 albums uitbrengen: "Larks' Tongues in Aspic", 1973; "Starless and Bible Black", 1974 en "Red", 1974 en op laatstgenoemde zijn ook oud leden Collins en McDonald (die in de band terug keerde) te horen.
Dat zelfde jaar nog besloot Fripp echter de band op te heffen, waarna alle bandleden hun eigen weg gingen en in 1975 verscheen het live album "USA", dat in 1974 opgenomen was en daarop was het vioolspel van Eddie Jobson te horen.
In 1981 richtte Fripp King Crimson nogmaals op en speelden Bill Bruford - drums, Adrian Belew - sologitaar en zang en Tony Levin - basgitaar met hem mee.
Vervolgens verschenen de albums: "Discipline" (1981), "Beat" (1982) en "Three Of A Perfect Pair" (1984), waarna de band door meningsverschillen uit elkaar ging.
Op 7 januari 1994 startte de band nogmaals opnieuw met deze keer Robert Fripp - mellotron en keyboards, Adrian Belew - sologitaar en zang, Trey Gunn - basgitaar, Tony Levin - basgitaar, Bill Bruford - drums en Pat Mastelotto - percussie en drums als dubbel trio in de gelederen.
Dat resulteerde in de EP "Vroom" en het album "Thrak" (1995), maar ook speelden de bandleden onder de naam ProjeKcts in een kleinere bezetting, totdat ook deze formatie in 1997 uiteen viel en verder ging zonder Bruford en Levin.
In 2000 verscheen het album "The Construction Of Light", gevolgd door "The Power To Believe" in 2003 en tijdens de tournee, die eind 2003 volgde, werd Gunn vervangen door Levin.
Vanaf 2014 bestaat de band uit: Robert Fripp, Tony Levin, Pat Mastelotto, Mel Collins - saxofoon, dwarsfluit en mellotron, Gavin Harrison - drums, Jakko Jakszyk - zang en sologitaar en Bill Rieflin - drums.
Op 2 juni 2017 verscheen hun live EP "Heroes" als eerbetoon aan de overleden David Bowie en dit nummer is hier op 2 maal te beluisteren.

De EP, die tijdens hun Europese tournee in 2016 werd opgenomen, start met "Heroes" en in dit nummer hoor ik de band een schitterende uitvoering van dit nummers spelen, waaraan alleen het stemgeluid van Bowie zelf ontbreekt. (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie)
Daarna volgt "Easy Money", een fantastische mix van progressieve rock, jazz en experimentele rock, die in een hedendaagse versie wordt gespeeld en iets meer dan 10 minuten duurt.
Dan laat de band me genieten van "Starless" (Edit) en hierin krijg ik een heerlijke orkestraal klinkende rustige rock song voorgeschoteld, die jazz invloeden heeft en gevolgd wordt met een lekker in het gehoor klinkende drumsolo, die onder de naam "The Hell Hounds Of Krim" vermeld staat.
De EP wordt afgesloten met de radio edit versie van "Heroes", dat net als het eerste nummer schitterend klinkt.

"Heroes" van King Crimson is een uitstekende EP, waarmee de band me even terug in de tijd heeft gebracht en me heeft laten genieten van hun geweldige progressieve rock, die ik iedere liefhebber van dit genre kan aanraden.




Review: The Lords Of Thyme - Pellets (Sunstone Records, 2017) (Folk / Pop)

The Lords Of Thyme uit het zuiden van de Engelse Midlands, werden in 2013 door Joe Woolley, Tali Trow en Pat Kenneally opgericht en dit trio nam enkele songs op, waarna folk zangeres Michelle Griffiths uit Londen zich bij de band voegde.
Ook werd er meer materiaal geschreven en ging de band in deze formatie live optreden en maakte de single "Proud Maisre" / "If I Was A Bird".
Deze 7" single is in een beperkte oplage van 300 stuks zwaar zwart vinyl via het Sunstone Records label verschenen en werd gemixt door John Wood, die onder andere met Nick Drake, Fairport Convention en John Martyn werkte.
Op 20 oktober 2017 verschijnt het debuut album van de band, getiteld "Pellets" en deze wordt net als de single door het Sunstone Records label uitgebracht.

het album, dat 8 nummers bevat, start met "Bruton Town" en daarin hoor ik de band een mooie rustige folk song spelen, die lichte psychedelische invloeden heeft en gevolgd wordt door "Coming Down", eveneens een prachtige rustig startende folk song, die enkele prima tempowisselingen bevat en geleidelijk steviger wordt en een progressiever karakter krijgt, om in rust te eindigen.(luister naar dit nummer via de soundcloud link onder de recensie)
Ook "Fine Falling Rain" is weer zo'n heerlijke rustige song en daarin heeft de band lichte country invloeden verwerkt en "Freight Train Blues", een schitterend uptempo instrumentaal progressief rock nummer, swingt als een trein.
Dan schotelt Lords Of Thyme me een uitstekende folk song voor, die in een niet al  te hoog tempo gespeeld wordt en mooie samenzang heeft, getiteld "George Collins", waarna "Morning Came And Evening Went" volgt en de band opnieuw een lekker in het gehoor klinkende rustige folk song ten gehore brengt.
In "The Bird It Sang" laat de band me een opgewekt klinkende song horen, die een swingend ritme heeft, waarbij stil zitten niet aan de orde is en in "Travelling" laat de band me andermaal genieten van een verrukkelijke swingende pop song.

"Pellets" van The Lords Of Thyme is een fijne plaat om te beluisteren, waarmee de band me van begin tot einde heeft weten te boeien en ik kan deze schijf dan ook aanraden aan elke liefhebber van zowel folk als pop.

* De muziek van deze band/artiest is ook regelmatig te beluisteren op maandagavond tussen 20.00 en 22.00 uur (Europese tijd) in het radio programma Carry's Music Machine via www.osuradio.nl




maandag 2 oktober 2017

Review: Joss Cope - Unrequited Lullabies (Gare Du Nord Records, 2017) (Pop)

Joss Cope werd begin jaren 60 in de Midlands van Groot-Brittanië geboren en volgd op 14 jarige leeftijd zij oudere broer Julian naar Liverpool, waar hij al snel in aanraking kwam met de post-punk scene en daar ontmoette en speelde hij met muzikanten als Les Pattinson (Echo & the Bunnymen), Peter Wylie (Wah Heat) en Mike Mooney (Spiritualized).
Voor hij in 1985 naar Londen verhuisde, vormde hij de band Freight Train samen met Donald Ross Skinner en Barrett Douce (later van The Mighty Lemon Drops).
In Londen maakte hij deel uit van de Creation Records scene, waar hij optrad met Crash, The Weather Prophets, Rose McDowell en Biff Bang Pow, voordat hij 2 albums met eigen werk opnam met de band Something Pretty Beautiful.
Ook werkte hij mee aan de albums "Fried" en "St Julian" van zijn broer Julian en tevens schreef hij samen met Julian en Donald Ross Skinner de songs "Pulsar" en "Christmas Mourning".
Vervolgens vormde hij, in 1991, met Ashley Wood (Chemistry Set), Dave Morgan en Greenwood Goulding (Rockingbirds) de psychedelische rock band The United States Of Mind, die slechts 1 album uitbracht (DyscFunctional Imprint label), voordat de band in 1994 uit elkaar ging.
Daarna werkte hij voor MTV, BBC TV (kinderserie Yoho Ahoy, 2001) en voor Greenpeace als producer van campagnes tegen overvissing, ontbossing en luchtvaart uitbreiding.
De recente jaren is hij weer bezig met het maken van psychedelische muziek, waarbij hij sologitaar speelde bij Dexter Bentley en basgitaar bij Sergeant Buzfuz en tevens schrijft hij ook weer eigen nummers.
Ook brengt hij een gedeelte van het jaar door in Finland bij zijn huidige partner - cartoonist Virpi Oinonen en in begin 2016 begon hij een samenwerkings verband met Veli-Pekka Oinonen (Nights of Iguana, Leningrad Cowboys) - sologitaar, Esa Lehporturo - basgitaar en Ville Raasakka - drums en percussie uit Helsinki, waarbij Joss de zang en slaggitaar voor zijn rekening neemt.
Begin 2017 kwam de Ier O’Reilly O’Rourke (ex-Freak Outburst) - keyboards, mellotron, orgel en piano bij dit viertal en was de band compleet, waarna er in de Taajuusvarjostin studio opnamen onder leiding van producer Arto Nevalainen werden gemaakt, die te horen zijn op het album "Unrequited Lullabies".

Het album, dat 13 oktober 2017 via het Gare Du Nord Records op LP en CD wordt uitgebracht, bevat 12 nummers, waarvan "Learn To Float" het eerste is en daarin hoor ik de band een lekker in het gehoor klinkende vrolijke psychedelische pop song spelen (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie), die gevolgd wordt door het heerlijke "Familiar Faces", een aanstekelijke uptempo pop song met een hoog meezing gehalte.
Daarna schotelt de band me "Cloudless Skies" voor en hoor ik een schitterende dromerige licht psychedelische pop song, die diverse tempowisselingen heeft en gevolgd wordt door "Scales Falling", een prachtige vrij rustige pop song met enkele subtiele tempowisselingen.
In "Your Broken Heart Is Not For Sale" laat de band me een uitstekende rustige song horen, die invloeden uit eind jaren 60 heeft en in "Turned Out Nice Again" speelt Joss Cope een aangenaam klinkende melodische pop song in een gemiddeld tempo.
Kant B van de plaat start met "Nobody Knows This Is Everywhere", een fantastische mix van pop en rock, die in een niet al te hoog tempo gespeeld wordt, waarna "Started Something" volgt en ik een schitterende vrij rustige psychedelische pop song, waarin de invloed van The Beatles hoorbaar is.
Dan zet de band me "A Guy Like Me" voor en daarin laat de band me genieten van een verrukkelijke swingende pop song, die zeer dansbaar is en een opgewekt ritme heeft.
Vervolgens zet de band me "Triumph Or Disaster" voor en ook hierin krijg ik een prima dansbare pop song te horen, die gevolgd wordt door "What's The Plan?", een aanstekelijke pop song, die invloeden van The Beatles heeft, waarna "Streaming" volgt en ik een mooie rustige orkestrale pop song voorgeschoteld krijg, die lichtelijk bombastisch klinkt.

"Unrequited Lullabies" van Joss Cope staat vol prachtige vrij rustige songs, waar ik van begin tot einde van genoten  heb en ik kan deze schijf cdan ook aanraden aan alle liefhebbers van de betere pop.

* De muziek van deze band/artiest is ook regelmatig te beluisteren op maandagavond tussen 20.00 en 22.00 uur (Europese tijd) in het radio programma Carry's Music Machine via www.osuradio.nl




Review: Green Seagull - (I Used To Dream In) Black And White (Mega Dodo Records, 2017) (Psychedelische Pop)

Green Seagull werd in 2016 te Londen, Engeland, opgericht door Paul Nelson (New Electric Ride) - zang en orgel en Paul Milne (Hidden Masters / Magnetic Mind) - basgitaar.
Kort na de oprichting kwamen Sarah Gonputh - keyboards en Carlos Redondo - drums het duo versterken, waarna de band een demo in hun repetitie ruimte opnam op een oude 4 sporen cassette recorder.
Na beluistering van de demo contracteerde het Mega Dodo Records label de band onmiddellijk voor het maken van een album, dat begin 2017 zal verschijnen en op 16 juni 2017 vooraf gegaan werd door de 7" vinyl single "Scarlet" / "They Just Don’t Know", die in de Sausage Studio's werd opgenomen onder leiding van producer Sebastian Kellig (My Drug Hell) en in een beperkte oplage van 300 stuks geperst werd.
Op 10 november 2017 brengt de band de 7" single "(I Used To Dream In) Black And White" / "Not Like You And Me" in een beperkte oplage van 250 stuks op wit vinyl via Mega Dodo Records uit en vermeldenswaardig is verder, dat de single in stereo is en een hoes met een mooie kleuren foto gestoken is.

De A-kant van de single "(I Used To Dream In) Black And White" is een schitterende psychedelische pop song, die diverse prima tempowisselingen bevat en me aan de muziek van de bands uit eind jaren 60 doet denken, waarbij ook gebruik gemaakt werd van barok invloeden.(luister naar dit nummer via de soundcloud link onder de recensie)
Op de B-kant, "Not Like You And Me", laat Green Seagull me opnieuw genieten en hoor ik een swingende pop song, waarbij stil zitten geen optie is en ook hierin zijn invloeden uit eind jaren 60 sterk hoorbaar.

"(I Used To Dream In) Black And White" van Green Seagull is een fantastische single met 2 geweldige songs, die ik iedere liefhebber van psychedelische pop sterk kan aanraden en ik kijk dan ook reikhalzend uit naar hun debuut album.

* De muziek van deze band/artiest is ook regelmatig te beluisteren op maandagavond tussen 20.00 en 22.00 uur (Europese tijd) in het radio programma Carry's Music Machine via www.osuradio.nl




Review: The Prunes - Summer Of Prunes (Open Your Eyes Productions, 2017) (Psychedelisch / Experimenteel)

The Prunes is een mysterieuze anonieme band, die hoogstwaarschijnlijk uit België komt en in mei 2009 een sex album cassette maakte voor een Masonic Satanic Party op verzoek van een beruchte libertijnse Patroon.
Het resultaat is vastgelegd op 20 verschillende French Vintage Children's Tapes, die in 20 verschillende kartonnen hoezen gestoken zijn, die door een 3 jarig kind zijn gemaakt, waarbij gebruik werd gemaakt van waterverf, pastelverf, pennen en marker pennen.
Er bestaan dus slechts 20 cassettes van de opnamen en deze zijn in gebruikte conditie, waardoor krassende geluiden kunnen voorkomen, opnamen niet meer compleet zijn en omdat ze jaren opgeslagen hebben gelegen, hoogstwaarschijnlijk stoffig zijn, wat de afspeel kwaliteit niet ten goede komt.
Deze unieke cassettes worden via Open Your Eyes Productions verkocht en per klant kan er maximaal 1 cassette besteld worden, met de nadrukkelijke boodschap erbij, dat ze worden verkocht zoals ze zijn, dus zonder geld terug garantie.
Ook zijn de opnamen als digitaal album verkrijgbaar en op 11 september 2017 uitgebracht via Open Your Eyes Productions.

Het abum bevat 5 nummers, waarvan het eerste "A Prune Is You" heet en daarin krijg ik een fantastisch psychedelisch experimenteel klinkend stuk muziek voorgeschoteld, dat Oosterse en tevens avant garde invloeden bevat en een hypnotiserend ritme heeft.
Daarna hoor ik "Electrons Are Around Stars", een rustig startende avant garde song, waarin het tempo langzaam opgevoerd wordt en net als voorgaand nummer Oosterse invloeden heeft.
Halverwege verandert de muziek en wordt tijdelijk experimenteel, om daarna te veranderen in een swingend stuk muziek, dat weer over gaat in een Oosters nummer met sitar klanken.
Dan volgt "The Doomy Show", een chaotisch startend nummer, dat verandert in een progressief stukje rock, waarin heftige gitaar klanken de boventoon voeren, om halverwege terug te veranderen in chaos, die experimentele jazz bevat.
In "Born To Die" laat The Prunes me een schitterende psychedelische pop song, die tegen het eind in een stuk rock verandert, dat abrupt eindigt, zodat het idee geopperd wordt, dat deze opname niet compleet is.
Het laatste nummer, "Oma Gomma", begint psychedelisch, waarna halverwege het tempo en ritme veranderen en de band me een stuk progressieve rock laat horen, dat invloeden uit "Sympathy For The Devil" (Rolling Stones) bevat. (luister naar dit nummer via de bandcamp link onder de recensie)

"Summer Of Prunes" van The Prunes is een uitstekende cassette, die weliswaar niet voor iedereen geschikt zal zijn, liefhebbers van de muziek van Will Z. en Cosmic Trip Machine zullen dit product zeker op waarde weten te schatten en ik kan hen dan ook van harte aanraden, dit album eens te gaan beluisteren .

* De muziek van deze band/artiest is ook regelmatig te beluisteren op maandagavond tussen 20.00 en 22.00 uur (Europese tijd) in het radio programma Carry's Music Machine via www.osuradio.nl




Review: Balduin - Bohemian Garden (Sunstone Records, 2017) (Psychedelische Pop)

Balduin werd in december 1978 te Bern, Zwitserland geboren, schreef als 8 jarige zijn eerste song, is multi-instrumentalist en besloot als éénman's band op te treden onder de naam Creative Cookery .
Hij brengt zijn muziek (LP's en EP's) sinds 2001 uit via diverse labels, zoals Crippled Dick Hot Wax, Everest Records, Buro Destruct, Active Listener Records en via zijn eigen Balduin label.
De volgende platen verschenen van hem: "Creative Cookery" (Crippled Dick Hot Wax!/2001), "Choose Cheese" (Crippled Dick Hot Wax!/2002), "Balduin" (Crippled Dick Hot Wax!/2004), "Rainbow Tapes" (Everest records/2009), "Balduin «4»" (Balduin/2010), "Gravity Lander" (Büro Destruct/2010), "Choose Balduin" (Balduin/2011), "Early Tapes (1988-1994)" (Balduin/2011),  "10th Anniversary Mixes of Creative Cookery" (Balduin/2011), "People do buy Music..." (Balduin/2012), "Musical Images for Harpsichord" (Everest records/2012), "My Love Soon" [Single] (Balduin/2012), "The Glamour Forest" [EP] (Sunstone Records/2014) en "Post From Mars" (Active Listener Records/2014).
Op "Post From Mars" zijn de beste opnamen te beluisteren van eerder verschenen materiaal, dat door hem zelf werd uitgebracht.
De LP "All In A Dream", waarop 16 songs staan, verscheen in 2014 in een gelimiteerde met kleuren bespatte vinyl uitgave in een klaphoes en was beperkt tot 500 exemplaren.
De LP, die ook nu weer via Sunstone Records werd uitgebracht, was zijn dertiende uitgave en de opvolger van "Post From Mars", die in maart 2014 verscheen.
Het album "Bohemian Garden", dat 12 nummers bevat, is hier weer de opvolger van en dit album werd eind september 2017 door Sunstone Records uitgebracht.

De eerste song van het album is de titel song "Bohemian Garden" en daarin hoor ik Balduin een prachtige vrij rustige psychedelische pop song spelen, die gevolgd wordt door "Leave To Seek The Light", een heerlijke vrolijke pop song, die een aanstekelijk dansbaar ritme heeft.
Daarna zet hij me "Cap Fréhel" voor en krijg ik een uitstekend instrumentaal stukje pop muziek te horen, dat in een niet al te hoog tempo gespeeld wordt, waarna "I Am Here And You Are There" volgt en daarin laat hij me genieten van een schitterende psychedelische pop song, die dromerige zang bevat.
Dan schotelt hij me "St.John's Shop" voor en hoor ik hem opnieuw een lekker in het gehoor klinkende pop song spelen, die lichte folk invloeden heeft en  gevolgd wordt door "Your Own", een mooie, vrij rustige, song.
In "Libelle" speelt Balduin weer een fantastisch instrumentaal stukje muziek, dat film invloeden heeft en een aangenaam ritme bevat, dat me mee doet deinen op de maat van de muziek en in "Madrigal" krijg ik een verrukkelijke licht psychedelische pop song voorgezet.
Vervolgens hoor ik "A Song For The Moon", waarin hij een uptempo pop song speelt, die een dansbaar ritme heeft, waarna "Teeny Weeny Queen" volgt en hierin krijg ik weer zo'n schitterende vrolijke pop song voorgeschoteld, waarbij stil zitten niet aan de orde is.
Verder speelt hij "Mr.Bat", een opgewekt klinkende pop song, die een licht psychedelisch karakter heeft en swingt (luister naar dit nummer via de soundcloud link onder de recensie) en "Rondo Vampyros", een aangenaam kort instrumentaal nummer.

"Bohemian Garden" van Balduin staat vol lekker in het gehoor klinkende nummers, die zeker bij liefhebbers bij de betere pop in de smaak zullen vallen en ik kan hen dan ook aanraden, deze schijf eens te gaan beluisteren.

* De muziek van deze band/artiest is ook regelmatig te beluisteren op maandagavond tussen 20.00 en 22.00 uur (Europese tijd) in het radio programma Carry's Music Machine via www.osuradio.nl




Review: Strobe - Bunker Sessions (Sulatron Records, 2017) (Progressieve Rock / Psychedelische Rock)

Strobe werd in 1990 opgericht en bestaat uit: Mitch - sologitaar, Loz - sologitaar, John - sologitaar, Andy - basgitaar en Rupert - drums en percussie.
De band bracht vanaf 1991 diverse albums op de markt via verschillende labels.
In 1994 besloot de band een studio live album op te nemen in de Bunker Studio's te Bedford, zonder overdubs, waarna het album in 1 sessie gemaakt werd, maar op de planken bleef liggen, totdat het Sulatron label besloot het op 6 oktober 2017 op CD en in een beperkte oplage als LP uit te brengen, waarbij er van de LP 500 stuks op 180 gram blauw vinyl geperst zijn, terwijl het artwork door Lulu Artwork is verzorgd.

De plaat, die 6 nummers bevat, start met "Sun Birth", dat met een eentonig hypnotiserend ritme en in een rustig tempo gespeeld wordt, dat tot iets over de helft van het nummer wordt volgehouden, waarna de band de muziek iets meer snelheid mee geeft en ik in een lichte trance raak.
Daarna schotelt de band me "Into Your Skin" voor en krijg ik een heerlijke swingende rock song te horen, die gevolgd wordt door "Obsession", een fantastische
licht psychedelische uptempo rock song, waarbij de zang van Mitch op die van Joe Strummer van The Clash lijkt.
Kant B begint met "Chameleon Earth" en ook daarin hoor ik Strobe een geweldige swingende rock spelen, die zang invloeden van The Clash bevat en muzikaal door de jaren 80 bands beïnvloed is.(luister naar dit nummer via de soundcloud link onder de recensie)
In "Opium Dreams" is er een gast optreden van Helen, die de zang voor haar rekening neemt en daarin hoor ik de band een uitstekende licht hypnotiserende psychedelische rock song spelen en in het afsluitende nummer, dat "Sun Death" heet, laat de band me genieten van een verrukkelijk hypnotiserend progressief  rock nummer, waarmee de band me opnieuw in een lichte trance brengt.

"Bunker Sessions" van Strobe is een heerlijke LP, waar ik van begin tot einde van genoten heb en ik kan deze schijf dan ook van harte aanraden aan een ieder, die van progressieve en psychedelische rock houdt, maar ook aan hen, die van hypnotiserende ritmes houden.

* De muziek van deze band/artiest is ook regelmatig te beluisteren op maandagavond tussen 20.00 en 22.00 uur (Europese tijd) in het radio programma Carry's Music Machine via www.osuradio.nl