zondag 11 februari 2018

Review: Basta! - Flemento Antropico (Lizard Records, 2017) (Progressieve Rock / Symfonische Rock / Avant-Garde)

Basta! werd te Florence, Italië, opgericht en bestaat uit: Damiano Bondi - diamonica Hammond orgel en keyboards, Saverio Sisti - sologitaar, Giacomo Soldani - basgitaar, Andrea Tinacci - saxofoon en basklarinet en Roberto Molisse - drums en percussie.
De band bracht hun debuut album "Flemento Antropico", waar ze 3 jaar aan gewerkt hadden, op 25 september 2017 via het Lizard Records label op CD en als digitale download uit.

Het album, dat 11 nummers bevat, begint met "Entro Nell' Antro" en daarin krijg ik een prachtig rustig symfonisch stuk muziek te horen, die door gesproken tekst begeleid wordt en tegen het einde een stuk heftiger en sneller wordt (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie), waarna "Il Muro Di Ritmini Strambetty" volgt en ik een schitterende mix van symfonische rock en hardrock voorgezet krijg, die diverse tempowisselingen bevat en tevens lichte avant-garde invloeden heeft.
Daarna hoor ik "Doombo, L'Elefante Del Destino", een aanstekelijk swingend rock nummer, dat eveneens verscheidene tempowisselingen heeft en lichte Oosterse invloeden bevat, waarna "Entro Nell'Antro" volgt en de band opnieuw een gesproken tekst gebruikt, terwijl de swingende muziek een mix is van progressieve rock, hardrock en Oosterse invloeden, die an het eind van het nummer weer gesproken tekst heeft.
In "B Alla D" krijg ik een geweldig mooi rustig nummer voorgeschoteld, waar klassieke invloeden in zitten en in "Zirkus" hoor ik Basta! een verrukkelijk aanstekelijk nummer spelen, waarin het moeilijk is om stil te blijven zitten en dit bevat invloeden uit klassiek, avant-garde en rock.
Dan speelt de band "Intro" en ook daarin zit een gesproken tekst en is de muziek lichtelijk symfonisch, waarna "Schiacciasassi" volgt en de band me een fantastisch swingend nummer voorzet, dat enkele tempowisselingen bevat en waarin Oosterse invloeden hoorbaar zijn.
Vervolgens hoor ik "Countdown", een uitstekend gesproken varieté nummer, dat vergezeld gaat van een eentonig basritme, dat iets over de helft verandert in een heerlijk stukje avant-garde en dit loopt naadloos over in "L'Uomo Cannone", een schitterende mix van avant-garde en symfonische rock, die in afwisselende tempo's gespeeld wordt.
Het laatste nummer van het album heet "Esco Dall'Antro" en hierin laat de band me genieten van een verrukkelijk symfonisch nummer, dat diverse tempowisselingen bevat, bij tijd en wijle opzwepend klinkt en invloeden uit de volksmuziek heeft.

"Flemento Antropico" van Basta! is een zeer boeiende plaat, waarmee de band me van begin tot einde in de ban van hun muziek heeft gehouden en ik kan deze schijf dan ook ten zeerste aanraden, aan elke liefhebber van progressieve rock, symfonische rock en avant-garde.

* De muziek van deze band/artiest is ook regelmatig te beluisteren op maandagavond tussen 20.00 en 22.00 uur (Europese tijd) in het radio programma Carry's Music Machine via www.osuradio.nl





Review: Supercanifradiciadespiaredosi - Geni Compresi (Lizard Records, 2017) (Rock)

Supercanifradiciadespiaredosi uit Trento, Italië, werd in mei 2002 opgericht en bestaat uit: Brodolfo Sgangan - basgitaar en zang, Findut Poteidone - zang en basgitaar en Fasteedionica en Randy Molesto - drums, waarbij opgemerkt kan worden, dat de oorspronkelijke basgitarist, Nestor Fasteedio, werd vervangen.
De band brengt sinds 2003 nummers uit via demo's, CD compilaties en video's, waarbij ze worden bijgestaan door diverse gastmuzikanten, die vaak gesampelde instrumenten gebruiken.
Op 1 april 2017 verscheen hun vierde album "Geni Compresi", dat 12 nummers bevat, via Lizard Records op CD en daaraan werkten Luca Fronza - scratch, Nicola Conci - sologitaar, Luca Vianni - mondovianini, Granfranco Baffato - zang, Enrico De Bertolini - viool, Ana Maria Torres - zang en Fabrizio Mattuzzi - vleugel mee.

Het album begint met "Dèi Lapponi", waarin ik een swingende rock song te horen krijg, die in een vrij hoog tempo gespeeld wordt en elektro invloeden heeft (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie), waarna "Nevenevenisse" volgt, een geweldige dansbare elektro song, die swingt als een trein.
Daarna zet de band me "Bicbasfol" voor en krijg ik een uitstekend stukje rock te horen, dat gepaard gaat gescratch en invloeden uit hardrock en rap bevat en gevolgd wordt door "Big Dopo", een opgewekt klinkende pop song, die aanzet tot dansen.
In "Ceunintoppo" krijg ik opnieuw een swingende rock song voorgezet, die swingt en in "L'Isola Di Otok" laat Supercanifradiciadespiaredosi me genieten van een fantastische swingende uptempo rock song met funk invloeden, waarbij stil zitten geen optie is.
Dan hoor ik "Poltron" en daarin speelt de band een lekker in het gehoor klinkende dansbare rock song, die een aanstekelijk ritme bevat en dit nummer wordt gevolgd door "Notevoli Panze", een heerlijke swingende rock song met dance invloeden en ook van dit nummer kom ik in beweging.
Vervolgens speelt de band "Protopanza" en hierin krijg ik nogmaals een schitterende song voorgeschoteld, die vrolijk klinkt en een dansbaar ritme heeft, waarbij de band me met hun opgewekte muziek vanaf de eerste tonen weet te raken, waarna ik "Ship Down (L'illusionave)" hoor, waarin de band een lekkere mix van elektro, progressieve rock en rock maakt.
Verder brengt de band "Occ", een swingend uptempo melodisch rock nummer ten gehore, die gevolgd wordt door "Uoddiu", waarmee de band me verrast door een verrukkelijke pop song te spelen, die gedomineerd wordt door het piano spel en hemelse zang bevat en iets na de helft, net als ik denk, dat de song geëindigd is, verandert in een swingend melodisch rock nummer, dat tegen het einde lichtelijk vals klinkt.

"Geni Compresi" van Supercanifradiciadespiaredosi is een zeer swingende en dansbare plaat, waarmee de band me van begin tot einde heeft weten te boeien en die ik van harte kan aanbevelen aan elke liefhebber van zowel rock, dance en elektro.

* De muziek van deze band/artiest is ook regelmatig te beluisteren op maandagavond tussen 20.00 en 22.00 uur (Europese tijd) in het radio programma Carry's Music Machine via www.osuradio.nl





Review: The Forty Days - The Colour Of Change ( Lizard Records, 2017) (Symfonische Rock)

The Forty Days is een band uit Pisa en Livorno, Italië, die in augustus 2014 als 70's rock cover band werd opgericht door: Giancarlo Padula - zang en keyboards, Dario Vignale - sologitaar en zang, Dario Masiello - basgitaar en Andrea Lucchese - drums.
In november 2014 verliet Dario Masielo de band om naar Australië te verhuizen en werd vervangen door Massimo Valloni en in augustus 2015 verhuisde Andrrea Lucchese naar Engeland, om opgevolgd te worden door Giorgio Morreale.
De band won in 2016 de eerste prijs bij de band wedstrijd "Band On The road", die door Route 66 uit Pisa georganiseerd werd en waren dichtbij een finale plaats in een regionale wedstrijd.
Op 28 oktober 2017 verscheen het debuut album van de band, getiteld "The Colour Of Change" via het Lizard Records label en daarop staan 7 eigen composities.

Het album start met "Looking For A Change", waarin ik een heerlijke afwisselende rock song te horen krijg, die invloeden van jaren 70 muziek bevat en gevolgd wordt door "Uneasy Dream", een swingend uptempo symfonisch rock nummer met funk en jazzrock invloeden, die halverwege in een iets langzamer tempo gespeeld wordt.
Dan zet de band me "The Garden" voor en daarin laat de band me genieten van een schitterende rustige song, waarin de invloeden van Pink Floyd terug te horen zijn en deze wordt gevolgd door "Homeless", een prachtige symfonische song, waarin diverse prima tempowisselingen zitten.
In "John's Pool" speelt The Forty Days opnieuw zo'n geweldige mooie, vrij rustige, song, die tussen hardrock en symfonische rock balanceerd en ook hier zitten weer de nodige tempowisselingen in (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie) en in "Restart" brengt de band nogmaals een schitterende rustige rock song ten gehore, waar de zeventiger jaren invloed goed hoorbaar is en ook in "Four Years In A While" krijg ik zo'n fantastische, vrij rustige, rock song voorgeschoteld, die diverse subtiele tempowisselingen bevat.

"The Colour Of Change" van The Forty Days is een uitstekend debuut album, dat 7 heerlijke rock songs bevat en ik kan deze schijf dan ook van harte aanbevelen aan iedere liefhebber van symfonische rock.

* De muziek van deze band/artiest is ook regelmatig te beluisteren op maandagavond tussen 20.00 en 22.00 uur (Europese tijd) in het radio programma Carry's Music Machine via www.osuradio.nl





Review: Tango With Lions - The Light (Inner Ear Records, 2018) (Pop)

Tango With Lions werd in 2007 te Athene, Griekenland, door Katerina (Kat) Papachristou (zang en basgitaar) opgericht.
In de loop der jaren speelden diverse muzikanten in de band, die tegenwoordig bestaat uit: Katerina Papachristou - zang, akoestische gitaar en piano, Dennis Morfis - sologitaar, Thodoris Zefkilis - basgitaar, Maria Sachpasidi - keyboards en achtergrond zang, Jim Staridas - wind instrumenten en Nikos Vergetis - drums en percussie.
Het debuut album "Verba Time" werd in 2010 door het Inner Ear Records label op CD uitgebracht en kreeg lovende kritieken, terwijl de song "In A Bar" een  record aantal keer werd beluisterd via youtube, waarna Inner Ear Reords in 2012 het album opnieuw uitbracht en deze keer in een beperkte oplage als LP, maar ook als promo CD.
In 2013 bracht Inner Ear Records hun tweede album uit, getiteld "A Long Walk" en ook deze verscheen zowel op CD en in een gelimiteerde oplage op LP.
De huidige bandleden begonnen in 2015 te werken aan een nieuw album, "The Light", dat in de zomer van 2017 gereed was en op 19 januari 2018 via het Inner Ear Records label verscheen.

Het album, dat 9 nummers bevat, start met "Back To One", waarin de band een prachtige, vrij rustige, pop song ten gehore brengt, die ingetogen zang bevat en gevolgd wordt door "Proof Of Desire", eveneens een mooie pop song, die in een rustig tempo gespeeld wordt en melodisch klinkt.
Daarna zet Tango With Lions me "Last Thrill" voor en krijg ik een opgewekt klinkend nummer te horen, dat een dansbaar ritme bevat, waarna de titelsong "The Light" volgt en ik opnieuw een heerlijke pop song voorgeschoteld krijg, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en blazers bevat, die voor het extra effect zorgen.(luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie)
Dan volgt "Phoenicia" en ook deze song wordt in een niet al te hoog aanstekelijk tempo gespeeld en bevat een disco drum, waardoor het nummer prima dansbaar is en dit wordt gevolgd door "Restless Man", dat country en zuiderlijke invloeden bevat en door een aanstekelijk ritme lekker in het gehoor klinkt, waardoor ik op mijn stoel zit mee te deinen.
In "What You've Become" laat de band me genieten van een progressieve pop song, die een licht hypnotiserend ritme en gemiddeld tempo heeft en in "The Go-Betweens" speelt de band een fantastische licht psychedelische song in een vrij rustig tempo, waarna het laatste nummer van de plaat volgt, getiteld "L'Ombre" en daarin verrast de band me en krijg ik een geweldig in het Frans gesproken nummer voorgeschoteld, dat overeenkomstige muziek bevat, die in een rustig tempo gespeeld wordt.

"The Light" van Tango With Lions is een schitterende plaat, die rust, maar vooral heerlijke muziek uitstraalt en ik kan iedere liefhebber van de betere pop dit album dan ook van harte aanbevelen.

* De muziek van deze band/artiest is ook regelmatig te beluisteren op maandagavond tussen 20.00 en 22.00 uur (Europese tijd) in het radio programma Carry's Music Machine via www.osuradio.nl





Review: Wild Billy Childish & CTMF - Something's Missing Inside (Damaged Goods Records, 2018) (Punk / Rock)

Billy Childish (die geboren werd als Steven John Hamper) uit Chatham, Kent, Engeland is kunstschilder, auteur, poëet, fotograaf, filmmaker, zanger en gitarist.
Hij speelde in diverse bands, waaronder: The Chatham Singers, Thee Mighty Caesars, The Delmonas, The Pop Rivets, Thee Milkshakes, Thee Headcoats, The Vermin Poets, The Spartan Dreggs, Wild Billy Childish & the Blackhands en The Musicians Of The British Empire, die verschillende muziekstijlen speelden zoals: garage rock, punk, rock & roll, blues, folk, klassiek /experimenteel, gesproken woord, kinderliedjes en surf.
Samen met Charles Thomson richtte hij in 1999 The Stuckism Art Movement op, dat hij in 2001 verliet, om zich verder in de kunstwereld te ontwikkelen en in juli 2014 werd hij genomineerd voor de  Doctor Of Arts Degree van de universiteit van Kent, terwijl hij tevens les geeft aan Rochester Independent College.
Sinds 1979 brengt hij albums uit, zowel solo als met zijn bands en er verschenen reeds 118 albums van hem op die manier.
Met de band CTMF (voorheen The Musicians Of The British Empire), die bestaat uit: Nurse Julie, alias Juju (zijn vrouw Julie Hamper) - basgitaar en Wolf (Simon) Howard - drums,  bracht hij zijn eerste album "All Our Forts Are With You" in 2013 uit en deze werd gevolgd door "Die Hinterstoisser Traverse" (2013), "Acorn Man (2014)", "SQ1" (2016) en "Brand New Cage" (2017), die allemaal via Damaged Goods Records verschenen.
Op 27 april 2018 verschijnt de single "Something's Missing Inside" / "Walking On The Water" zowel op 7" vinyl als digitaal via Damaged Goods Records als opvolger van "What About Brian" / "The Fields In The Mist", die 24 november 2017 werd uitgebracht.

Op de A-kant hoor ik "Something's Missing Inside" en daarin zet de band me een verrukkelijke punkrock song voor, die in een vrij snel tempo gespeeld wordt.
De B-kant, "Walking On The Water", is een cover van een Creedence Clearwater Revival nummer, dat de band exclusief voor deze single heeft opgenomen en hierin krijg ik een fantastische zestiger jaren mix van rock en rhythm & blues te horen, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en een slepend ritme bevat.

"Something's Missing Inside" van Wild Billy Childish & CTMF bevat 2 schitterende songs, die me als muziek in de oren klinken en ik kan deze geweldige single dan ook ten zeerste aanraden aan een ieder, die van rock en punk houdt. (Sorry!, nog geen video beschikbaar)

* De muziek van deze band/artiest is ook regelmatig te beluisteren op maandagavond tussen 20.00 en 22.00 uur (Europese tijd) in het radio programma Carry's Music Machine via www.osuradio.nl





zondag 4 februari 2018

Review: The Senior Service - King Cobra (Damaged Goods Records, 2018) (Hammond Rock / Filmmuziek / Surf)

The Senior Service is een band uit Rochester, Kent, Engeland, die in 2015 werd opgericht en bestaat uit: Graham N. Day - sologitaar, Darryl R. Hartley - basgitaar, Jonathan P. Barker - Hammond orgel en piano en Wolf D. Howard - drums en percussie.
De bandleden waren allen sinds de begin jaren 80 actief in de Medway garage beat scene en speelden in bands als: The Prisoners, Thee Mighty Caesars, Thee Masonics, James Taylor Quartet en The Buff Medways.
De band bracht hun debuut single "Depth Charge" / "Hall Of Mirrors" in januari 2016 via Damaged Goods Records uit op 7" vinyl en als promo op CDr en deze werd dat zelfde jaar (september) gevolgd door het album "The Girl In The Glass Case", dat op zowel CD als op LP verscheen via Damaged Goods Records.
Als voorloper van hun nieuwe album "King Cobra", dat 27 april 2018 op LP, CD en als digitale download verschijnt, werd op 26 januari 2018 de 7" vinyl single "Slingshot" / "Find And Seek" in een beperkte oplage door Damaged Goods Records uitgebracht.

Het album, dat 13 instrumentale nummers bevat, start met "The Contender", waarin ik de band een swingende mix van Hammond rock en surf hoor maken, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en filmmuziek invloeden bevat en dit nummer wordt gevolgd door "Sophia", een heerlijk rock nummer, dat in een niet al te hoog tempo gespeeld wordt en western invloeden plus een licht hypnotiserend ritme heeft.
Daarna krijg ik het titel nummer "King Cobra" voorgeschoteld en daarin laat de band me genieten van een swingend stuk Hammond rock, dat een aanstekelijk ritme bevat en gevolgd wordt door "Matterhorn", een lekker in het gehoor klinkend rock nummer, dat net als vorige nummers invloed van filmmuziek heeft en uitnodigend klinkt.
Dan zet de band me "Cuban Eel" voor en hoor ik opnieuw zo'n swingend Hammond rock nummer, dat een prima dansbaar ritme bevat, waarna "Good Morning Mr Phelps" volgt en de band verder gaat met het maken van uitstekende Hammond rock, die in een niet al te hoog tempo gespeeld wordt.
Met de single "Slingshot", laat The Senior Service me genieten van een geweldig lekker swingend surf nummer, dat in een vrij hoog tempo gespeeld wordt en me van begin tot einde in de ban van de muziek laat komen (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie) en "Night Of Thieves" is een schitterend stukje instrumentale rock, dat me aan de muziek van jaren 60 bands uit Spanje doet denken.
In "The Man From Beyond" krijg ik weer een swingend rock nummer voorgezet, waarbij stil zitten geen optie is en in "Triggered" brengt de band een uitstekend dansbaar nummer ten gehore.
Vervolgens speelt de band een swingend Hammond rock nummer, dat "Four Coffins" heet en ook daarbij kan ik niet stil blijven zitten.
Verder hoor ik "The Hornet", een fantastisch swingend nummer en "Moon Over San Marco", een heerlijk dansbaar nummer, dat in een gemiddeld tempo gespeeld wordt.

"King Cobra" van The Senior Service is een wat eenzijdig klinkende plaat, die desondanks lekkere muziek bevat en ik kan liefhebbers van dit genre deze schijf dan ook ten volle aanraden.

* De muziek van deze band/artiest is ook regelmatig te beluisteren op maandagavond tussen 20.00 en 22.00 uur (Europese tijd) in het radio programma Carry's Music Machine via www.osuradio.nl





Review: Quarto Vuoto - Illusioni (Lizard Records, 2017) (Progressieve Symfonische Rock)

Quarto Vuoto uit Treviso, Italië werd in 2010 opgericht en bestaat uit: Luca Volonnino - sologitaar, Edoardo Ceron - basgitaar, Mattia Scomparin - keyboards,
Federico Lorenzon - zang en viool en Nicola D'Amico - drums.
In hun begin periode speelde da band covers, maar al snel begonnen de bandleden eigen composities te maken, waarin ze een combinatie van diverse muziek invloeden maken.
Dat resulteerde in het uitbrengen van hun eerste EP "Quarto Vuoto", die in januari 2014 verscheen en op 16 juni 2017 gevolgd werd door het album "Illusioni", dat door het Lizard Records label werd uitgebracht.

Het album bevat 6 numers en begint met "Nei Colori Del Silenzio", waarin ik de band een schitterend rustig melodisch nummer hoor spelen, dat lichte ambient invloeden heeft (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie) en gevolgd wordt door "Coscienza Sopita", een heerlijk swingend stuk progressieve rock met lichte jazz invloeden, enkele prima tempowisselingen en technisch van hoogstaande kwaliteit.
Daarna schotelt de band me "Impasse" voor en daarin krijg ik een uitstekend melodisch progressief nummer te horen, dat een terugkerend ritme bevat en in een gemiddeld tempo gespeeld wordt, dat tegen het einde langzamer wordt.
Dan zet Quarto Vuoto me "Apofis" voor en dit begint als een vrij stevig rock nummer, maar gaat na enkele minuten over in een progressief stuk jazz, dat in een niet al te hoog tempo gespeeld wordt en iets na de helft van het nummer verandert in een geweldig prachtig rustige muziek, dat door pianospel gedomineerd wordt.
In "Due Io" start de muziek enigszins rustig experimenteel en verandert na enkele minuten in een fantastisch dreigend stuk muziek, dat halverwege tijdelijk iets rustiger wordt, maar dan verandert in een melodisch symfonisch nummer, waarna "Tornero" volgt en ik een geweldig melodisch symfonisch nummer voorgezet krijg, dat in een gemiddeld tempo gespeeld wordt.

"Illusioni" van Quarto Vuoto is een fantastische plaat, waar ik van begin tot einde van genoten heb en ik kan iedere liefhebber van zowel progressieve als symfonische rock deze schijf ten zeerste aanbevelen.

* De muziek van deze band/artiest is ook regelmatig te beluisteren op maandagavond tussen 20.00 en 22.00 uur (Europese tijd) in het radio programma Carry's Music Machine via www.osuradio.nl





Review: Les Lekin - Died With Fear (Tonzonen Records, 2017) (Psychedelische Rock / Stoner)

Les Lekin werd in 2011 te Salzburg, Oostenrijk, opgericht en bestaat uit: Peter G. - sologitaar, Beat B. - basgitaar en Kerstin W. - drums.
De band bracht in oktober 2014 hun debuut album "All Black Rainbow Moon" in  een beperkte oplage op 180 gram vinyl uit, inclusief een gratis download code en poster via www.tonzonen-shop.de en tevens verscheen het album op CD in wit met digitale download en met de hand gesigneerd door alle drie de bandleden en als digitale download.
Hun tweede album heet "Died With Fear" en werd op 20 november 2017 via het Tonzonen Records label op LP in een beperkte oplage van 500 stuks op blauw marmer kleurig vinyl uitgebracht, waarbij de plaat een inlegvel en download code bevat en is te bestellen via www.tonzonen.de en ook verscheen het album in een beperkte oplage van 1000 stuks als digipack op CD.

Het album, dat 4 vrij lange nummers bevat, start met "Orca" en daarin hoor ik de band in een rustig tempo beginnen, dat langzaam iets versneld en in een stevig tempo gespeeld wordt, waarna "Inert" volgt en ook dit is een schitterend vrij rustig maar stevig psychedelisch stoner nummer, dat een licht hypnotiserende werking op me heeft.
Dan schotelt Les Lekin me "Vast" voor en brengt een heerlijk melodisch rock nummer ten gehore, dat in een gemiddeld tempo gespeeld wordt.
In het laatste nummer, "Morph", laat de band me nogmaals genieten van een rustig melodisch rock nummer met lichte psychedelische invloeden en een licht  hypnotiserend ritme (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie).

"Died With Fear" van Les Lekin is een uitstekend debuut album, waarmee de band me van begin tot einde in de ban van hun muziek heeft weten te houden en ik kan deze schijf dan ook van harte aanbevelen aan een ieder, die van stoner en licht psychedelische rock houdt.

* De muziek van deze band/artiest is ook regelmatig te beluisteren op maandagavond tussen 20.00 en 22.00 uur (Europese tijd) in het radio programma Carry's Music Machine via www.osuradio.nl





Review: Group Doueh & Cheveu - Dakhla Sahara Session (Born Bad Records, 2017) (Rock / Psychedelisch / Wereldmuziek)

Group Doueh is een band uit de Sahara, die bestaat uit: Halima Jakani - zang, Omar Laabadi - zang en percussie, Selmou Baamar - sologitaar en luit, Souilma Rguibi - effecten en koorzang, Arbiha Salam - drums en koorzang en El Waer Baamar - synthesizer.
Cheveu is een trio uit Frankrijk, dat bestaat uit: David Lemoine - zang en synthesizer, Etienne Nicolas - sologitaar en Olivier Demeaux - drum machine en synthesizer.
Beide groepen hebben hun krachten gebundeld op het album "Dakhla Sahara Session", dat 3 februari 2017 via het Born Bad Records label op LP en CD verscheen, waarbij vermeldenswaardig is, dat de LP uitvoering een 6 pagina's tellend boekwerkje bevat.

Het album bevat 10 nummers, waarvan "Moto 2 Places" het eerste is en daarin hoor ik de bands een chaotische song spelen, waarin de ritmes tegen elkaar in gaan , waarna "Bord De Mer" volgt en de bands me een swingende uptempo rock song voorzetten, die een licht hypnotiserend ritme en invloeden van disco bevat.
Daarna hoor ik "Tout Droit", een geweldige swingende uptempo rock song met een opzwepend ritme en deze wordt gevolgd door "Skit 1", een traditioneel klinkende song, die in het Afrikaans gezongen wordt.
Dan volgt "Azawan" en daarin verrassen de bands me door een fantastische uptempo rock & roll song ten gehore te brengen, die swingt als een trein en gevolgd wordt door "Charäa", een schitterende mix van traditionele muziek, psychedelische muziek en opzepende hypnotiserende ritmes, die enkele seconden onderbroken wordt, waarna Group Doueh & Cheveu een totaal ander stuk muziek beginnen te spelen en daarin krijg ik een progressief traditioneel klinkende song voorgeschoteld.
In "Ach'Had Lak Ya Kay" krijg ik een zeer dansbare song te horen, die invloeden uit disco en pop heeft en in "Je Penche" laten de bands me genieten van een fantastische licht psychedelische mix van disco en rock, die swingt als een trein en met een vrij hoog tempo  gespeeld worrdt.
Vervolgens hoor ik "Hamadi", waarmee de bands me verrassen door een geweldig heftig rock nummer te spelen, dat met duistere zware tonen begint en over gaat in een stuk progressieve rock, waarin schitterend gitaarspel zit (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie) en in het laatste nummer, "Skit 2", krijg ik een kort stukje traditionele Afrikaanse muziek voorgezet.

"Dakhla Sahara Session" van Group Doueh & Cheveu is een uitstekende plaat, die me geen moment verveeld heeft en ik kan deze schijf dan ook van harte aanbevelen aan iedereen, die van rock, psychedelische muziek en wereldmuziek houdt.

* De muziek van deze band/artiest is ook regelmatig te beluisteren op maandagavond tussen 20.00 en 22.00 uur (Europese tijd) in het radio programma Carry's Music Machine via www.osuradio.nl





Review: Alfa 9 - My Sweet Movida (Blow-Up Records, 2018) (Psychedelische Pop)

Alfa 9 is een Britse band uit Newcastle Under Lyme, die in 2005 werd opgericht en bestaat uit: Phil Mason zang en sologitaar, Ali Heath - basgitaar en zang, Leon Jones - sologitaar en keyboards en Andrew Vernon - drums.
De band, die eem contract kreeg bij het Blow Up Records label, bracht hun debuut album "Then We Begin" op 7 augustus 2006 zowel op CD, digitale download en in een beperkte oplage als LP uit, die 5 december 2005 vooraf gegaan werd door de 7" vinyl single "For Your Bones"/"Little Girl", die in een beperkte oplage werd geperst.
Op 31 juli 2006 verscheen de 7" vinyl EP "Deadman", die tevens als CD en digitale download werd uitgebracht, waarna "Into The Light" (15 oktober 2012), "Seedless" (11 februari 2013), "Birling Gap" (13 mei 2013) en "El Morocco" (21 oktober 2013) als digitale downloads verschenen, terwijl op 11 maart 2013 hun tweede album "Gone To Ground" op CD en als digitale download was uitgebracht.
Op hun laatst verschenen single, "Smile Dog", die op 1 december 2017 op de markt is gebracht, is drummer Andrew Vernon vervangen door John Bradbury.
De single is de voorloper van hun derde album "My Sweet Movida", dat op 30 maart 2018 via Blow-Up Records zal verschijnen en wordt zowel op LP, CD en als digitale download uitgebracht.

Het album, dat 11 nummers bevat, start met de single "Smile Dog", waarin ik de band een geweldige swingende psychedelische song hoor spelen (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie), die gevolgd wordt door "Movida", een fantastische zestiger jaren gerelateerde pop song, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en een dansbaar ritme heeft en enkele subtiele tempowisselingen bevat.
Daarna zet de band me "Different Corner" voor en krijg ik een aanstekelijke pop song te horen, die swingt en in een gemiddeld tempo gespeeld wordt, waarna "Rise" volgt en daarin laat de band me genieten van een schitterende licht psychedelische song, die heerlijke samenzang bevat.
In "When The Lights Go Out" schotelt de band me opnieuw een fantastische zestiger jaren pop song voor, waarin de samenzang me lichtelijk aan die van The Byrds doet denken, terwijl de muziek aan zet tot dansen en in "Cinema Of Thunder" krijg ik een uitstekende aanstekelijke dansbare song te horen, die swingt.
Dan volgt "Darkest Sea" en hierin speelt Alfa 9 een lekker in het gehoor klinkende song, waarin een ritme zit van een een oude cowboy film en je je op de rug van een paard waant, die in galop over de prairie gaat en dit nummer wordt gevolgd door "When I Think Of You", een prachtige song, die invloeden van de muziek van The Byrds bevat en in een gemiddeld tempo gespeeld wordt.
Vervolgens hoor ik "Coincidence Flies", een heerlijke uptempo pop song, die een lekker dansbaar ritme heeft, "Do It Again", dat van hetzelfde kaliber is en enkele prima tempowisselingen heeft en "Fly", een verrukkelijke licht psychedelische pop song, die in een niet al te hoog tempo gespeeld wordt.

Alfa 9 heeft me met "My Sweet Movida" van begin tot einde weten te boeien met hun fantastische pop muziek, die elementen uit de zestiger jaren muziek bevat en ik kan deze schijf dan ook ten volle aanraden aan iedere liefhebber van deze muziek soort.

* De muziek van deze band/artiest is ook regelmatig te beluisteren op maandagavond tussen 20.00 en 22.00 uur (Europese tijd) in het radio programma Carry's Music Machine via www.osuradio.nl